si WALVISSCHEN. f5 



oogmerk niet voldoen kunnen ; wanneer name- 

 lijk de van zich zelven reeds fchuwe Walvisch, 

 zich fteeds, bij het bovenkomen op de opper- 

 vlakte der zee, buiten het bereik houdt, ook 

 zelfs van den bekwaamden harponu , wiens 

 grootfte vermogen in het wel treffen van den 

 Walvisch, gewoonlijk op 40, of ten uiterllen 

 op 45 voeten afftands berekend wordt; ter- 

 wijl bij deze gewigtige zwarigheden, aan het 

 gebruik van den gewonen hand -harpoen ei* 

 gen, nog die van het beftendig gevaar des 

 harponiers en de groote ongewisheid der wer- 

 ping komen; het is ook daarom, dat men, 

 fchoon overtuigd van de uitftekende gefchikr. 

 heid des harpoens . ijzers op zich zelven, ge- 

 tracht heeft hetzelve de bovengemelde zwang. 

 heden te ontnemen, door deszelfs gebruik op 

 verfchillende andere wijzen in te rigten , zoo 

 met den harpoen door middel eenes hand-boog, 

 en andere nog meer zamengeftelde werktuigen, 

 of eindelijk door de fchier alles overtreffende 

 kracht van het buskruid op eenen aanzienlijken, 

 en buiten het bereik van alle menfchelijke 

 werpkracht gelegen afftand, niet alleen met 

 groot geweld te kunnen voortfchieten, maar 

 aan den harpoen ook tevens eene zoo veel 

 mogelijk juiste rigting, ter zekere en bepaalde 



tref- 



