94 VERHANDELING over 



dooden, deels doordien, bi] de thans zoo toe- 

 genomene fchuwheid dezer dieren , het zeer na. 

 bij naderen der booten of floepen moeilijk 

 wordende , de treffing van den visch op eenen 

 verderen afftand dan van 40 of 45 voeten on- 

 mogelijk zij, en deels doordien op eenen veel 

 minderen, ja zelfs op eenen zeer geringen, afitand 

 ook de fterkfte en geoefendfte harponier zoo ooit 

 ten minden zeer zelden den visch zoodanig treft , 

 dat hij aan de hier door bekomene wonde fpoe. 

 dig fterft, daar toch de harpoen zelf niet tot 

 dooden , maar tot vasthechten en vangen gefchikc 

 is; en de ondervinding nog ieder jaar, en ook 

 thans nog, na zoo vele oefening en groote vorde- 

 ringen, ten fpijt der beste harponiers, leert dat zelfs 

 de, naar hunne meening, best getroffen visch, na 

 menige lijn te hebben uitgeloopen, nog ontfnapt, 

 en met het verlies van rijd, en moeite, ook dat 

 van harpoen en lijnen veroorzaakt; als hangen- 

 de dit alleenlijk af, of van het minder door- 

 dringen der toegebragte wonden, of van het 

 niet kwetfen dier inwendige edele deelen des 

 Walvischs, welker verwonding eenen fpoeJigen 

 en zekeren dood moet ten gevolge hebben. 



Een ander gewigtig gebrek, aan het gewone 

 gebruik des harpoens eigen, is, naar ons inzien, 

 daarenboven gelegen in de weinige gefebiktheid 



van 



