©e WALVISSCHEN. 



95 



?an deszelfs voornaamfte gedeelte, het uiteinde 

 of de pijl van den harpoen zelve namelijk, tot 

 het toebrengen van doodelijke kwetfingen; im. 

 mers zonder ons hier te willen ophouden, met 

 een wiskundig onderzoek, welke de eigenlijke 

 rigtingdes punt- of fnij-hoeks en der vleugels van 

 dit gedeelte van den harpoen zijn moet, om door 

 werping het diepst in het ligchaam der Walvis- 

 fchen door te dringen, blijkt het echter fchier 

 van zelfs, dat de gewone harpoen , alhoewel asm 

 deszelfs uiteinde wel fnijdende, en met drie 

 fcherpe punten voorzien, de rigcing der zij- 

 den van den eigenlijken pijl of lans echter niet 

 zoo glooijende, en zoo lang of breed uitftaan- 

 de hebbe, als dezelve wezen konde, en waar- 

 lijk wezen moest, om de meest vermogendeen 

 doodelijkfte uitwerking te kunnen te weeg bren- 

 gen, vooral dan, wanneer dezelve tot bij de 

 levensdeelen van het dier doordringen mag; 

 en dit wel te meer, daar de harpoen, bij het 

 voortloopen van den visch, hoe behoorlijk de 

 lijn ook uit de boot moge gevierd worden, 

 echter bijna altoos te rugge wijkt, en, als te 

 weinig tegenflands ontmoetende, dikwerf ge- 

 heel uitglipt en den visch los laat; ook ten 

 dezen opzigte derhalve is de gewone werp- 

 of hand-harpoea een minder vfclledig en min- 

 der 



