de WALVISSCHEN. 119 



rigre Groenlandfche fchcpen, tot het zelfde 

 oogmerk, digt bij elkander bevinden, indien 

 namelijk de op den diepen grond der zee zich 

 onthoudende Walvisfchen daardoor zeer v©r» 

 fchrikt, of fchuw gemaakt wierden; dan 



Ten tweede , Het geluid door het afgaan der 

 harpoenbus moet gewisfelijk niet zoo fchrikver- 

 wekkend voor den Walvisch zijn , daar zelfs een 

 veel zwaarder en ontzettender, dat namelijk van 

 eenen of meer kanon - fchoten , niet belet, dat 

 de Walvisfchen dikwerf boven komen, en zich 

 zien laten kort na het fchot, en dat wel zelfs 

 op eenen flechts zeer geringen afftand dier fche- 

 pen , van welker boord deze fchoten gedaan wor- 

 den , gelijk zulks niet alleen in de gewone ver- 

 blijfplaatfen der Walvisfchen, maar ook elders, 

 waar men deze dieren vindt, zoo menigrnalen 

 wordt waargenomen; 



Ten derde, Het geluid bij het affchieten der 

 harpoen - bus kan ook , naar alle waarfchijnlijkheid, 

 den Walvisch niet fchuw maken , daar in des- 

 zelfs gewoon en meest geliefd verblijf, onder 

 de ijsvelden namelijk, een naar het op één* 

 maal, of kort achter eenvolgend afgaan van vee- 

 Ie kanon - fchoten tevens gelijkend, doch echter 

 oneindig zwaarder, en als dat van eenen ge- 

 weldigen donder, meer fchrik verwekkend ge* 

 H 4 luid, 



