172 STIRPIUM NOVARUM TETRAS. 
Ad sinum Turon Cochinchinensium, a. 1855, legit beatus Dr. 
Harland. 
Folia 4-5 poll. longa, incl. petiolo 5-lineali, 2-23 poll. lata. Cap- 
sula vix Avellanæ mole, angulis apice rotundatis. 
2. Aralia Planchoniana, n. sp.; frutex erectus, circ. 12-pedalis, 
caule aculeato, ramulis petiolis foliorum pagina inferiore inflores- 
centiaque tomento fulvo-flaventi obtectis, foliis bipinnatis 4-jugis 
foliolis 4—5-jugis cum impari mollibus brevissime petiolulatis sursum 
vix — inen subcaudato-acuminatis margine crebre at in- 
tato-nervosis, nervis subtus prominulis luci ob- 
d examinatis subtiliter venulosis supra rugulosis ac sparse fusco- 
hirsutulis, petiolo communi deorsum sparsissime aculeolato, pinnis basi 
foliolis binis deorsum spectantibus instructis ac linea aculeata elevata 
connexis, paniculis axillaribus et terminalibus foliis brevioribus ramis 
plerumque iterum ramulosis basi et ad insertionem ramulorum bracteis 
scariosis suffultis umbellis multi-(25-30-)floris, pedicellis flore duplo 
fructu 3-4-plo longioribus basi scarioso-bracteatis, calyce petalisque 
glaberrimis, stylis 5 staminibus triplo brevioribus, fructibus obtuse 
pentagonis. 
In fruticetis densis, preruptis, inter saxa, ins. ‘Ilha Verde? : 
Macaiensium, ipse legi, d. 18 Novembris 1865 
Foliola 2-33 pollicaria, 1-14 poll. lata. Pedicelli florif. 2-fructif. 
4-lineales. 
A. Chinensis, L.; juxta specimina Hongkongensia, primo obtutu dis- 
tinguitur, inter alia, fructibus majoribus, foliolis multo minoribus, 
ovato-lanceolatis v. sæpe lanceolatis, teneribus, creberrime duplicato- 
serrulatis, infra nse spinulosis, ramisque inflorescentiæ crebre 
aculeatis. Hæc est, procul dubio, vera species Linnæana; nam, etsi 
ubique rarissima, eam inveni Whampoæ, in insula Francogallorum, 
ubi, ut ipse commemorat, d. 6 Octobris, 1751, ab Osbeckio reperta 
est, a cujus manibus verisimillimum est Linnæum specimina sua 
obtinuisse. Planta supra PE multo — appropinquat 
Aralie Decaisneane, mihi (in Ann. Sc. Nat. Paris. ined.) stirpi 
Formosans, quæ vero diversa est foliolis vasis decrescenti-pin- 
natis, duplo minoribus, ovalibus, grosse pauciserratis, in acumen haud 
productis, supra non rugulosis, firmioribus et valde opacis, ita ut, luci 
obyersis, venularum rete nequaquam perspici potest, indumenti colore, ` 
paniculis simplicioribus, czet. Ambas has peraffines species sacratas 
