ORATIO. ^ 



potestate, de qua acriter in scholae umbris disserere solent docti homines. 

 Postulat orationis hujusce ratio , ut Vos continuo in medias conjiciam civi- 

 tates-, praesentemque illarum statnm Vobiscum coUustrem , et quoad fieri 

 pernos possit, doceam, quemadmodum omne illud , quod significamus, li- 

 berlatis Studium ut bene institutum felicitatem pariat civitaiibus, sicimmode- 

 rate excitatum easdem funditus evertat, necesse sit. 



Ut autem oratio nostra ordine ac via procedat, rectiusque infelligatur, 

 quaenam libertatis cupiditas nobis immoderata vidcatur , delineare ante opor- 

 tet ipsius verae libertatis vim et rationem. 



Est profecto nullius prorsus rei desideriura hominis animo magis insitnm, 

 quam sui conservationis , atque ipsius adeo libertatis, qua quidem amissa 

 non amplius ipse se conservare polest, sed alterius arbitrio vivere cogitur. 



I^eque hie sensus unius hominis proprius est; ccrnimus illura in omni ani- 

 Hoantium genere, quae non nisi invita et reluctantc natura domari et sub ju- 

 gum mitti se patiuntur. 



In ipso autem msito hoc libertatis studio , quid inter hominum praestan- 

 tiam et animalium feritatem intersit, operae pretium est, animadvertere 

 Solus homo illud regit ad rationem, qua duce non fugit , sed appetit societa- 

 tem, (quaealiquando circumscribere videtur ejus libertatis fines,) adjun'^it- 

 que sibi homines utilitatis conjunctione. Sic instituuntur civitates et scribun- 

 tur leges, quibus ut vere liberior sit, eo lubentins paret et obedit. 



Jam in civitatis et juris tutela positus homo tantum abest , ut libertatis sen- 

 sum ex animo dimittat, ut in mujto majorem etiara modum exacuat. Neque 

 est, quod miremur. Nam quo aptiora ad ingenii viriumque explicationem 

 instrumenta ei suppeditat bene instituta civitas, hoc incitatius fertur, et praer 

 ■Clara quaevis molitur, idemque fere illi accidit , quod gustanti fructuum dul- 

 cedmem, quae non tam expellcre, quam augere solet sitim, et gustandi ap- 

 petitum. Quo fit, ut dici vix possit, quantas habeal cautiones haec liber- 

 tatis amphficandae incitata cupiditas, simulatquelatum salis campura, in quo 

 se totam possit explicare, nacta fuerit. Enimvero, si ratione et consilio non 

 amplius regi se pafitur, aspernaturque Imperium, existit ex violenfo impetu 

 animi perturbatio, quae coeca illum vi ducens et agens, tandem in servitu- 

 tem , a qua tanfopere abhorret , saevissime detrudit. 

 Nihil igitur est, quod verae hbertati magis advcrsetur, quam ipsum im- 



ni9- 



