COMMENTATIO ad QUAESTIONEM JURIDICAM. 



PARS PRIMA. 



»E CONDITIONE PEREGRINOßUM UNIVEESE, ET HABITA RATIONE 



JURI UM PUBLICORUM. 



CAPUT PRIMUM. 



CONTINENS DB PEREGRINIS GENERALIA QUAEDAM. 



..];(;, -1 Vocis peregrini signißcatio et ambitus. 



>i^uandoquidem nihil est, quod magis commendandum esse censeam Omnibus, qul- 

 Camque de argumento aliquo disputare quaedam paraut, quam ut ab inilio et ante 

 Onmia accuratissime inquirant definiantque, quid tandem sit illud, de quo quaerant, 

 ita et nuUum ego praesentis bujusce disputationis invenire potui exordium aptius , 

 quam ut primo loco, de significatione vocis peregrini ejusque ambitu, quaedam prae- 

 mOnerem. Peregrini enim sunt , de quibus omnis hie vertitur quaestio. ^ Quos 

 autem nos peregiinos solemus appellare , quosque et ipsi Romani eo nomine insignie- 

 bant homines , iidem antiquissimis temporibus hostes vocati sunt. « Equidem illud 

 <( etiam animadyerto, inquit Cicero (i), quod qui proprio nomine perduellis es- 

 « set, is hostis vocaretur, lenitate verbi trislitiam rei mitigatam. Hostis enim apud 

 « majores nostros is dicebatur, quem nunc peregrinum dicimus. Indicant XII Tabb- 

 « aut Status dies cum hoste , itemque adcersus hostem aeterna auctoritas." Lo- 

 cus etiam occurrit apud Festum (2), ubi simul etymologia traditur vocis hostis. 

 «Status dies," inquit ille, «vocatur, qui judicii causa est constitutus cum peri- 

 « grino : ejus enim generis ab antiquis hostes appellanlur, quod erant pari jure cum 



po- 



(i) Cicero Je Off. I: 12. Festus in v. hostis. Yarro de Lipg. Lat. Libi4 imti.o,,,Qa jijs in 

 L.234. D. de V. S. 



{ 9 ) F e s t u s in V. Status dies. 



