20 



A. J. DUYMAER van TWIST 



les intercedebal ; cum Cicero illum , ad quem sese applicarerat peregrinus, vocel 

 quasi patronum. 111. Jus tarnen applicationis ad similitudinem ejus juris, quod lia- 

 bebat patronns in clientem , forte etiam in bona ejasdem et heveditatem (5i ), esse 

 inlroductum, vel potius usu et consuetudine invaluisse ; cum Cicero cum, ad quem 

 sese applicaTerat peregrinus, quasi patronum quidem vocet, sed sie tarnen etiam pa« 

 ttonum. IV. Denique ratione ipsius juris applicationis , quäle fuerit, et num v. c. 

 ex eo jure quasi patronus jus aliquod babuerit in peregrini hereditatem, si liic in- 

 testato esset morluus , nil quidquam certi ex hoc loco posse effici; cum Cicero de 

 modo, quo haec causa in judicio fuerit decisa , ne verbum quidem loquatur. Si ta- 

 rnen ad conjecluram confugere velimus , quaeri haud inepte posse videtur, an non 

 ex eo, quod auclor et hoc exemplum afferat, ut ostendat, quam neoessarium sit cau- 

 sarum patrono juris civilis Studium, eflacere liceat , eum fuisse judicii hujus exitum , 

 ut aliquid certe juris quasi patronis Iributum sit: quamvis quäle tributum sit, non 

 constet? Ceteroquin enim , si omnino causa cecidisset, patronus, hoc parum pro- 

 barct pro eximia uostri causarum patroni juris civilis nolitia. 



Rem omnem autem sie accipio. Sicuii et sibguli homines , et integra municipia 

 provinciaeque (52) sese in alicujus patroni Cdem clientelamque dare solebant , ita et 

 peregrini , ad horum exemplum , nonnumquam ad aliquem sese applicabant , qui iti- 

 dem fidem et clientelam ipsis., in quibusdam negotiis , praestaret : res, quae forte in 

 fiiillo terrarum orbis loso prorsus , certe Athenis etiam |haudquaquam erat incogni- 

 ta. Cum autem viderent Eomani, offieia hujusmodi quasi patroni in multis conve- 

 nire cum iis , quae et veri nominis patroni clientibus suis praestarent , coUigere inde 

 eoeperunt, certe collegit inde quasi patronus noster , slbi etiam eadem competere 

 jura in bona et hereditatem quasi clienlis , quae veri patroni habebant in bona veri 

 nominis clienlis. Unde intestato mortuo peregrino , qui sese ad ipsum applicaverat, 

 asserebat sibi ejus hereditatem, et, aliis repugnantibus, hoc suum jus in judicio 

 pcrsequebatur ; quod igitur obscurum sace et ignotum jus defeudit patefecitque cau- 



sa- 



(5i) Haud convenit inter inteipreles, num patroni habuerint jus succedendi ab intestato in bona 

 clieutiun , aliis affimianlibiis , aliis ueganlibus , abis denique, niediam quasi viam ineunlibus , et jus 

 ilUid patronis tribueulibus post suos heredes , v«l etiam post agnatos. Habulsse au tem ' patronos ejus- 

 modi quid juiis, forte ex boc ipso loco argumentum peti posset Sed nihil certi definio , cum isla res 

 ad banc ijiiaeslionem minus perlineat. Novara autem, ut boc obller moneam, de patronis clieLllbusque 

 protulit senlentiam Niebühr Rom. Gescb. T. I. p. aSS , 38i. II. p. 4» exisliraans clieules non fuissO 

 *x ipsa plebe , sed a plebe omnino diversos. 



^52) Cicero de Off, Lib. I. c.ii. Dionysius Halle. If. p.85. 



