52 A. J. DUYMAER vah TWIST 



autem Imic sab Imperatovibus alias qiiidam modus , isque ilem omnitnis peregrini« 

 cümmiinis , per matrimonium nimiruin , eirore cum peregvino pcregiinavc conlrac- 

 Iura, ejusqiie ervoris probatiouem ; qua de re vWebimus ad locuni de conuubio. Ve- 

 rum praeter hosce legitimos , omnibusque communes modos, alius etiam lege conce«- 

 »us erat socils ac Latini nominis , cujus meminit Livius (g): « Lex, inquit, so- 

 « ciis ac Latini nominis , qui stirpem ex sese domi relinquerent , dabat ut cives Ro- 

 « maui üerenl" ( lo ). 



Verum praeter hos modos legitimos, quam varils et multiplicis generis artibus pe- 

 -Tegrini, et \ere impriniis Laiini, qui ingenti semper civitatis cupidiue flagrabant , 

 iis'i saepe sint, ul clam in civitatem Romanam irruniperent, docent variae hoc de ar- 

 gumento Romae latae leges. Ita quud ad socios adtinet Latini nominis, frequentes oc- 

 currunt legati apud Livium, ex toto undique Latio convenientes (ii), querentes- 

 que vehementer : cives suos Romae censos plerosque Romam commigrasse. Ex lege 

 £nim ista , quam modo memoravi , duo fraudis genera excogitavei-ant Laiini. Qui 

 enim stirpem habebat, ne eam domi relinqueret , liberos suos civi alicui Romano 

 juancipio dabat, ea conditione, ut manumitterentur, atque ita libertini cives essent. 

 Quibus autem stirps deesset , hi ipsi sese in ejusmodi mancipium debant, Postea 

 «utem , et hisce imagiaibus juris, ut ait Livius, spretis, sine lege, sine stirpe, ia 

 civitatem per migrationem et censum transibant. Legati autem sociorum hoc prae- 

 sertim a Romanis petebant, ut socii in suas civitales redire juberentur , et lege ca- 

 ■yeretur , ne quis quem, civitatis mutandae causa, suum faceret, neve alienaret y et si 

 ita quis civis Romanus factus esset, civis ne esset. Quod impetravere (12). — Sed 

 non socii tantum Latini nominis , verum in genere etiam peregrini artibus uteban- 



tur 



(9) Livius XLI. 8. 



(10) Meminit etiam acerbissimae , utl vocat, legis cujusdam Servlliae Cicero pro Balb. c, 33,34, 

 qua cautum fuisse videtur , ut si quis e sociis Latiais tienatorera reuin fecisset , isque condemnatus es. 

 set, ei ul ci-vitatis jus tribueretur. Cf. Erncsti Ind. legura. 



( II ) Livius XXXIX.. 3. Cf. eliam locus modo citatus XLI. 8. Prima autem haec Latinorum le- 

 gatio incidit in M. Aemllii et C. Flarainii consulatum, sive in annum U. C. 564; altera in an- 

 num 576. Ex prima ea , «onquisilione facta , duodecim millia Lallaorum domos redlerunt , o jani tum, 

 « inquit Livius, pullitudine peregrinoruni urbem onerante." 



( 12) Eodem enim anno legem tulil Claudius, ul « qui socii ac Latini nominis, ipsi majoresve 

 .« eorum, M. Claudio, P. Quinctio ceusorilius , poslque ea, apud socios Laiini nominis censi es- 

 « sent, ut omnes in suam quisque civilalem ante Kaleudas Novenibres redirent. Ad Itgem Senatus» 

 « consultum adjeclum est: ut Dictalor, Cousul, Inlerrex , Ceusor, qui nunc esset, apud eorum quem 

 K manuniiUerelur , in libeitatem vindicaretur , ut jusjuiaudum darel qui eum raauumiUeret, ciritalls 

 « mutandae causa non manumittere," Livius XLI. 9. 



