"S'4 A. J. DUYVIA.ER van TWTST 



liiiiflum factum legis Corueliae (l8). Erat aiitem pj'usmo'ii jntlicMra pnblifiiint, 

 el apud Praetorem judicesqiie agebalur. Sic etiim Cicero (ig); * Sed ne c;ii 

 « vestrum mirum esse videatui', me in quaeslione legitiina, et in judicio pnblico, c im 

 <( res agatur apud Praetorem Romanum, et apud severissimos judices cet." Sic ia 

 causis illis saepe laudatls Latinorum , in altera, quaestio de iis , qui ita non reiliis- 

 sent, L. Mummio Praecori data est; in altera Q. Terentio Gulleoiii Praetori 

 negotium datum est, ut eos conquireret. Cujus inquisitionis is fuit efiectus ut duo- 

 decini millia Latinorum dumos rediieut (20). Hiijus autein judicii, si condemnata« 

 fuis^et reus , uon alium Credo fuisse eiFectum, nisi ut civis non esset, qui injuria 

 census esset, vel uniuerse sese pro cive Romano gessisset. De alia enim poena , qua 

 praeterea peregrinitatis condemnati mulctati sint, niliil inveni. Sub Imperatoribus 

 denique, sicuti in aliis , ita etiam liic , permultum ab uniuscujiisque Imperatoris in- 

 diile pendere debebat. Certe de Claudio narrat Suetonius (21)], eum civitatem 

 Romanam usurpantes, in Campa Esquilino, securi percussisse. 



Ceterum si quis in genere hoc loco de conditione peregrinorum quaerat ralione 

 ciiminalis jnrisdictionis , bac profecto in re multum deteriori jure usi fuisse peregri- 

 ni quam cives Romani videntur. Nee crediderim , Romae si delictum aliquod ad- 

 mississent peregrini, Judicium semper ordine de iis fuisse babitum , sed aliquando re 

 taatum a magistratibus cognita, ita, pro re nala ,. supplicium de iis esse babitum (22). 



Sie: 



( 18 ) Dnde Cicero accurale in hac oratlone exponit, quid tandem sIt illud fandus fteri ; v. c. c. 8.. 

 9, 10, ostendittjue , populos qiüdem de suo jure, non de nostro fundos fieri solerc." Quam rem ita. 

 inlelligerem, ut possint quidem omnes liberl populi , si ipsi velint , et ejusmodi sit lex , quae aliis etiam 

 populis convenlat , legem aliquam civilem populi Romani in suum jus civile recipere: verum hoc ni- 

 hil facere ad yira , quam legi Iribuernnt ipsi Romani, minuendam vel augendam ; « non de jure nc 

 ' stro fundi ßeri solent" ; sie, quamvis Gaditani fnndi legis Gellia Corneliae non essent facli, 

 jure lamen meritoque Ponipejura Gaditanum Balbum civitate donasse , euraque adeo pro cive 

 Romano haberi, — Praeterea vero, quamvis ita fundi fieri possent populi legis cujusdam civilis Roma- 

 nne , nunquam tarnen poterant fundi ßeri legis cujusdam , quae ad ipsam rempublicam , ad hella , ad 

 civitatem pertineret. Cf. ibid. c. 8. 



( 19 ) Pro Arch. c. a. 



(ao) Livius locis laudd. 



(Ji) Suetonius in vita Claudli c. aS. Hislori<Jam ad hoc, argumentum pcrtinentem idem narrat 

 Su etonius c. ij, 



( aa ) Cf. Holtius in Hist Jur. Lineam. p. 68. n. s39; p. 65. n» 55ö. Si tarnen res ordine ageretiir, 

 judicia de delictis peregrinorum a senalu tantum, vel auctorllate senatus, a consulibus peracla fuisse 

 videntur; cf. Keraper in Dissert, nuper in Acad. Lugd. liat. defensa , de Indule juris Crim. apuii 

 Bum. pag. 18. 



