COMMENTATIO ad QUIESTIONEM JU I'v I DI C A'.I. S7 



invenies. — VeTum rjujmvis ita a legionibus Romanis arcerentur peregrini, miniine 

 tarnen ab omni mililia erant Ilberi socii populique foedei-ati ; qiiasque hi mltlebant 

 copias , ad ßomanorum vires aiigcndas, generali vocabulo auxilia , sive auxiliatores di- 

 cebantur (02). Frequentissima autem horum est apud Livium omnesque histori- 

 cos mentio, ita ut niilluin ullius momenti bellum gcsserint Rotnani sine auxillis. Ce- 

 tevum maguam etiam hac in re introJaxere mutationem Imperatores , pvaesertim jam 

 snb Augusto inyenta militia mercenaria (35); quin, posterioribus temporibus , a 

 ■yeteri instituto adeo desciverunl Rotnani, ut integrae legiones e barbaris peregrinis- 

 que conscriberentur (01). Denique, Vaj e n tin i a n u m Imperatorem peregi'inos etiam 

 in Equitum adscivisse ordinem , memoriae proditura. est C ^5). 



Pervenimus ad jus tributorum, quod qua in re consistat , nemo est, qui nesciat. 

 Cum auteni trlbuta a civibus Romanis exigerentar (56), secundmn censum, certe 

 postquam Servius Tullius censum institiiisset , peregrini vero ita non eenseren- 

 tur , sponte patet, eos eadem , quae cives Rotnani, non solvisse tributa. Sed mul- 

 tum tamen abest, peregiinos eos, qui Romano imperio suberant, ab omni tributo 

 fuisse immunes; immo pejoris hae in parte erant coaditionis, quam ipsi Romani ci- 

 ves: idque profecto ex eo satis patet, quod jus tributorum. istud , tamquam jus sivc 

 Privilegium aliquod civium Romanorum enumeratur. Ut enim taceam de tributis, 

 quae devictis populis provinciisqae imponi solebant; ipsi etiam Latini socii stiperi' 

 diarii \ocaaluv apud Livium (5/). Accedit, quod verosimile est, populos pleros- 

 que etiam insuper, pro sua civitate , a subditLs vectigalia exegisse. Carte bujus rei 

 exemplum occurrit apud eumdem Livium (38). 



Praeterea vero erant et alia vectigalium populi Romani genera , ut sunt ea , quae 

 pro invebendis, evebendisque mercibus solvi debebant, a quibus nuUibi invenio, pe- 



re- 



(3j) Varro de Ling. Lat. <i auxilium, inqnit, appellatur ab auctu cum accesserant, qiii adju- 

 ■neato essent, alien'genae : Ct Festus in v. auxiliatores. 



(33) Herodianus Ilist. ir. c. ir. 



(34) Hcineccius Synt, App. L!b. I. er. §57. ibique laudali. 



(35) L. I. C. Theod. de Eqiiestri dignitale. — Ita plurimi locum iDtelligiint; sed dubllari tamen po- 

 test , an non alio sensu forte h. 1. accipiendi sint peregrini , ita ut opponantur iudigenis Romani«. 

 Spanhemius op. 1. p. SsS. 



(36) Aliquando autem tributa non eracta sunt a eivibas Romanis, post bellum nünirum Macedont- 

 •um, Cicero de OS. II. 23. Quod quamvis non perpetuo ita manserit, duravlt tamen ad consulatcii« 

 usque Hirtii et Pansae. Heineccius App. üb. t. c. i. 5. 58. Qua in re rursus eximius ctriua» 

 Aomanorum conspicuug est favec, 



(37) Livius vm. 8. 



(38> Livius XXX VIU. 44. 



BS 



