Ai A. J. DUYMAER van TWIST 



ipsos et peregriiios , veruai callido aliquo consilio, aliquando iuter peregiinos, dr- 

 Viisaium genliuni socios , fuere proliibita (9). 



Ipsum autem connubium ab Ulpiano definitur (lo), quod s!t : « uxoris jure 

 « ducendae facultas." Expresse itaque addit Ul p iao ns Jure:, unde facile patet, eliam 

 alium fuisse niodum uxoris ducendae, quam jure. Jure enira nihil aliud siguilicare po- 

 lest, quam secundum jus, sive leges Romanorum , IIa ut liujnsmodi nuptiae producereut 

 omnes eoseffectus, q_uos eaedem leges Romanae ejusmodi conjiinctioni tribuerent. Uanc 

 igilur jure ducendae uxoris facultatem minime habere poterant peregiini. Quomodo 

 enim illi , qui Romani juris noii erant participes , eo jure, in uxore ducenda, uli pos- 

 sent? Peregrini itaque inter se, secundum suas Jeges, matrimania conti'ahebaut (11), 

 (juae ita quidera eos prodiicebant effectus, quos ipsi peregrini suis legibus iis tribuis- 

 sent, quosque nee Romani negabaut iis; sie v. c. etiam. liberi , ex ejusmodi matrimouio 

 nali , omniuo patrem habebant eum, qui ita uxorem, quamvis non jure , i. e. jure Ro- 

 mano (quod facere non poterat peregrinus) duxlsset; quod ex sexcenlis apparet veterum 

 locis, ubi , de peregrino loquectes , eum hujus vel illius ülium fuisse aflirmant; verum, 

 ejusmodi matrimonium peregrinorum , secunelum ipsorum leges contractum , ratione. 

 liabita civitatis Romanae, nullum prorsus habere poterat effectum^ cum et nihil cum 

 civitate Romaua haberet commune. Sed quid igitur , si civis Romanus ejusmodi fe- 

 min&ia uxorem duceret, quae ita jure civi Romano nubere non posset? Quid, si- 

 js, qui )ure ita ducere uxorem non posset, duceret uxorem civem Romanam? Nem-; 

 pe ejusmodi conjunctio erat matrimonium. juris gentium ; neque enim mati'imomo 

 jungi poterant isti liomines, secundum jus Romanum, cum alteruter eorum esset pere- 

 grinus : neque secundum leges peregrinorum, cum alteruter esset civis Romanus.. 

 Cumque adeo haec ipsa conjunctio esset juris gentium, neque aliae regulae in eam 

 applicari poterant, nisi juris gentium. Si itaque civis Rumanus uxorem duceret pe- 

 regrinatri, quacum connubium Romanis non esset, non poterat ea in manum manu 

 convenire : tqec enim in manum conventio erat juris civilis Romani; neque liberi 

 ex hoc malrimoniü »;,ti erant cives, Romani, verum, secuödum gentium juris regulam, 

 sequebantur matris conclii',oT,eni ^ adeoque peregrini erant (12); neque erant in pa- 

 tria potestate, quamvis essent patns Cli;. neque inter eos et patris sui agnatos , agna- 

 tio locum habebat, sed cognatio tantum , quae juris gentium erat; nee denique po- 

 terant liberi illi patris aguatis succedere, si illi suceessioni forte esset locus. — Sia 



(9) Exempla sunt apud eundem Lirium YUIi i4 ; XLY. ag» 



( 10 ) Fiagra- V. 3. 



( 11 ) Yid. Gajus Comment. I. gjj 



{y?) Gajus I, 80. 



