COMMENTATIO ad QUAESTIONEM JURIDICA-M. 4; 



consulto Hadrianus, sancuilque, ut, etsi non esset connubüttn inter civem Roma- 

 num et peregriiiuni , qui nasceretur, justus tarnen esset patris filius (26). 

 ^ Haec itaque de lege illa Mensia , cujus primus effectus, quem modo indicavi , ut 

 liberi, ex alterutro peregrino sali, sequerentur deteriorls parentis conditionem, 

 numquam est abrogatus , sed temperatus tarnen quam maxime ejusdem Hadriani Se- 

 mtusconsulto de erroiis causae probatione (27); qua de re accuratissime egit Ga- 

 jus inde a §.67 CommentarÜ primi , singulosque casus singulatim exposuit. Quare 

 non necesse mihi visum est, ut ea omnia hie repeterem , praeseitim eiiam , cum 

 ego hie tantum universe de conditione peregrinorum disputem, minima vero in spe- 

 cie de causae illa probatione. Quamvis autem locus iste minime omnium sit facilli- 

 mus, nee tarnen eliam adeo est difficilis, ut, si quis in legende bene animuai alten- 

 dat, intelligi non sine summe labore possit. Peculiarem autem ad h.l. disputationem 

 conscripsit Gl. Bethmann Hollweg. Omnis denique iste de erroris causae pro- 

 batione locus ad hanc generaliorem revocari potest regulam , quam, ductu ipsius 

 Gaji. proposuit Gl. van Assen (28): « nuptiae inter cives Romanos et peregri- 

 « nos, quibuscum non sit jus connubii , contractae id efficiunt , ut liberi nascantur 

 «peregnm, et deteriorem sequantur conditionem; sin vero probari possit, alterum 

 « m alterius conditione civili errasse, probatio erroris admittitur, et contrahentes 

 « cum hberis ia civitatem recipiuntur, et jus patriae potestaiis consequuntur.'L 



§. 2. 

 De Dominio (29). 



Inscripsi hunc locum de Dominio, ut ita hujus occasione agerem Je Omnibus iis, 

 quae recentiores omnes sub generaliori hac rubrica conjicere solent, quatenus ui- 

 mirum ea ad hoc etiam meiern argumentum pertinent ; quamvis negari non posse vi- 

 deatur, ipsam hanc dominii vocem , accurate si loqui velis , ea non occirrere signi- 

 ficatione apud antiquiores Romanos sciiptores, nee apud \p$<"^ etiam Cicero- 

 ne m (00), qua poslea apud Gajum, reliquosque flo'-euiissimi juris Homani tem- 



po- 



( a6 ) G a j u s I. 77. 



(27) De alio genere causae probationis agil Gajus l. 28 seqq. 



( 28 ) Iq Annot. laud. ad §. 75. 



(29) Ad omnera hunc locum passlm cf. Disput, Cl. Zimrncrm, üeber das Wesen des sogeoano» 

 ten Bonit. Eigenlh. in Rhein. Mus. III. 3, inde a pag. 3i3 — 464. Quae vero d spulatio tum deinuin in 

 manus mihi venit , postquara liaec omnia jam conscripseram. Dutle gaudebam videns Viruiu Ci , quaju» 

 TIS in nonnuUis a nobis dlsspntiat , in longa plurimis tarnen uobiscum faccre, 



(30) Hugo op. 1. pag. 148. näta 5. 



