'^ 'a!J'J.-' DUYMAER van TWIST 



« niuin populi RoDiani est , nos autem possessiouem et usumfruclum hibera vUe- 

 « mur " (53). Atque hoc igkur mihi initiura fuisse viJetur ejus spccrei dominii , 

 quod postea in bonis liahere vocatum est, quodque disinde , et iater'ipsos cives Ro- 

 manos receptum, Praetores dandis exceplioiiiljus quin vero etiam actionibtis magis 

 niagisque sanxerunt et confirmarunt ; idque dertiqiie adeo in jus civile migravit, ut 

 solum Justiniani tempore exstitei'it , neque in ejus corpore juris, distinctio illa'y 

 inter rem ex jure Quiritium et in bouls habere, aniplius observetur C-^9)' 



Sed ad antiquiora tempora redeamus. Civilem illam , eamque stricte sie dictam, 

 rei vindicaiionem (4o), qua imprimis cernilur jus illud Quiiütium, quaque is, qui 

 eo jure rem aliquam haberet , eam a quocunque, etiam tertio et bonac üdei posses- 

 sore , viudicabat (4i), civium Romanorum tantum , qui ita suo jure rem aliquam ba- 

 beieut, minime vero peregrinorum fuisse propriam, satis constat. Haue euim vin- 

 dicaiionem semper, stricto jure, relinebat civis Romanus (42) , quamvis ipse rem suam 



pe- 



(33) Gajus II. ff; Theophilus L. i. tit. i. § 40; Cf. Niebühr ep. 1. tom. II. p. 349 seqq. Daba- 

 tur etiam Publiciaua actio de äs agris, quae usucapl non poterant ; 1, 13, J. i, D. de Fubliciana in rem. 



(39) Hac praesertini in re a nobis dissentit Cl. Zimmer u in DIsp. laud. , exisllmans , iUud in 

 bonis habere partem fuisse juris Quiritium , et a donüuio juris gentium , quod babebant peregrini, omni- 

 no diversum j nee potuisse pcregrinos rem aliquam in bonis habere, nee cives Romanos dominium 

 juris gentium ; quamvis caeteroquin concedat Vir. Cl. , ad dominium illud juris gentium omnia e» 

 esse translata, quae in dominio juris Quiritium essent juris gentium, neque adeo, effectum si inspi- 

 cias, ulrasque dominii species fuisse diversas : vid. e. g. p. 358. Eadem igitur jura quidem hac in r« 

 peregrinis tribuit V. Cl., quae nos iis tribuimus, sed complexura jurium islorum negat fuisse apud pe- 

 regiinos in bonis habere (cum illud in bonis habere esset pars ipsius juris Quiritium), sed fuisse do' 

 miniuni juris gentium affirmat, neque notionera istius in bonis habere ex jure gentium esse derivan. 

 dam , e)vsve originem ex jure gentium esse rcpctendam , neque imiverse ullam hac in re rationem 

 peregrinorum osse habendam. — Sed nuUum tarnen protulit argumentum auctor laud^itus, quod nie in 

 ipsius opmionera traueret. Priraum enim , si non idera esset dominium juris gentium et in bonis ha- 

 bere , valde mirum videretur , haec utraque tarnen , sicuti ipse fatetur V. Cl. , eflectu plane esse simi- 

 lia; neque illud casui fortuito Iribueio possum. Deinde vero nostra sententia mire convenire viJetur 

 ralloni , qua et in aliis negotiis (r. c. in stipulalionibus ) jus gentium, per commercium cum peregrinis, 

 in civitate Eomana invaluit. Denique , quamvis V. Cl. concedamus, in bonis habere fuisse partem ju- 

 ris Quiritium, eo sensu, ut nihil esset juris in illo , quod idera non etiam esset in hoc, origine ta. 

 men utraque valde videntur fuisse diversa, cura alterura esset totura juris civüis, allerum vero, auines" 

 que ejus, effectus , exceptiones , actiones , juris PraetoriL 



( 4» ) Aliquando autera vindicatio generaliori sensu occurrit cf. v. g. Fragm. Vat. J. 3i5 , 3i6. 



(4«) Hugo op. L p. i48. Holtius in Hist, Jur. Rom. Liueam. p. 35. Warukoenig ad laud. 

 Gihbonis Pröcis caet. p. i43 seqq. 



(42) Wudnm ilUud Quiritium jus «presse demum sustulit Justinianus m I. un. Cod. de nud. 

 im: Quir, toU. ; cujus juris effectus praesertim conspicui fucre in servis ; unde si de «0 loquunlur Ga» 



ju» 



