COMMENTATIO ad QUAESTIONRM JURIDICAM. 55 



slmüe quid, inquam. Cerlissime enim, quamvis forte a jure Gentium et PraetOrls 

 peregriiii Ediclo alienum esset, ut ex stipulatione jus reale oriretur ( ia medio jam. 

 relinqiio laudatam Hassii conjecturam) , sumtnae utilitatis hac in re esse poterat 

 stipulatio iila : per te noa fieri neque per heredem tuum, quominus mihi ire agere 

 liceat. — Sei loquor jam de proprio jure peregrinorum , nec de eo, quod forte eliam 

 Lac in re efficere potuerit civitatis fictio (65). 



Simile quid dicendum videtur de hypothecis peregrinorum, quas multi tanquam 

 speciem tantum ipsius dominii considerant (64). Equidem neque hac in re peregri- 

 norum propria esse poterat antiqua illa mancipatio vel in jure caesio, addito pacto 

 fiduciae , qnibus dominium rei interim in creditorem transiisse videtur (65), adeo 

 ut postea remancipatio necessaria esset: « Gaeterum nihil quoque Video, inquit 

 '« Sehultingius (66), cur non simili etiam modo res possit simpliciter tradi, ut 

 « fiat creditoris, sub lege redcundi, debito soluto. " At iste etiam modus, quo re» 

 creditori , in securitatem debiti , a debitore tradebatur , ea conditioue, ut , soluto 

 debito, redderetiir , interim tarnen dominium rei penes debitorem maneret (67), 

 nihil continere videtur, quod non, aeque ac cives , peregrini etiam agere posseut. 

 Et quamvis ita securitas creditoris autiquitus tantum consisteret in eo , quod rem 

 detineret, adeoque curare posset, ne in alium ea transferretur , nec, re amissa, aciio- 

 nem haberet contra tertium possessorem: introductae tarnen sunt postea actiones 

 Serviana et quasi Serviana , quae ex jurisdictione Praetoris descenderunt, nequs 

 ideo dicendae sunt, potuisse civibus tantum esse propriae. Hypotheca denique, 

 quamvis non ex jure gentium videatur esse desumta , peregrinae tamen , iiti ipsum 

 DOmeu indicat (68), erat origiuis. Unde etsi per se ea ad peregrinos non pertine- 



ret, 



anni iSag. tora. 3. liv. I. Cf. quoque CI. Hasse in laud. Disput, in Rhein. Mus., qui iuplei dJslin. 

 gui vult stipulationura genus , personale, ut ila dicam, et reale, et ex reali illa stipulatione jus reale 

 nasci contendil: cujus sllpulationis hanc vel similem fulsse conjicit fonnani : consentisne, me fuaji niei 

 nomine aquaeduclura in fundo tuo habere habituruinque ? Cf. pag. loo, 



(63) Cf. 1.2. §.5. D. de Verb. Oblig., I. ao. D. de Servitut. 1.3. §. ». D, de Action. emt. Gerte eni™ 

 ex istiusmodi stipulatione peregrini etiam habere poterant aciionera persoualem , coulra eum , q;ii il« 

 promisisset. 



( 6i ) H o 1 1 i u s op. 1. pag. 97, n. 3o8. 



(65) Paulus I\ec. Sent. II. i3. >, 3. ibique Sehultingius;, 



( 66 ) Loco modo citato. 



(67) L. xa. pr. D. de distract. pign. 



( 68 ) Cf. 1. i3. S. 3. D. de Pign. el Uyp. ; Cicero ad Fam.XlII. Ep. 56, 



