^ A. J. DU YMAE.R VAN TWIST 



ret, facile tarnen, per ficiionem, ad eos extendi poterat. Yerum de ficiiombus nni-^ 

 \erse alio loco agemus ( 69). 



De successione peregrinoruTn activa et passwa , ex tesiamenlo 



et ab intesiato, 



Qnandoquidem in proxlme praecedente paragrapliO egimus de dominio, quatenus 

 et quomodo illud in imperio Piomano habere potuerint peregrini , quatenusque et hac 

 in re jura peregrinorum agnoverint Romani : Sequilar, ut jam investigemus , quid 

 post mortem peregrini fieret de bonis ejus , utque universe agamus de successione pe- 

 legrinorum. Quem locum , secundum ipsam juris Romani ratlonem, ita dividemus, 

 ut primo de testamenti factione dicamus, cum passiva, quae dicitur, tum activa: 

 deinde vcro investigemus, quid de bonis peregrinorum Oeret, si intestati decessissent. 

 Loquimur autem rursus hie tan tum, ut semper, de jure Romano, an et quatenus Ro- 

 mani peregrinorum testamentis et successionibus vim et auctoritalem tribuerint : mi- 

 nime Ycro de ipsis peregrinorum legibus, secundum quas omnia quae gesta fuerant , 

 certlssime apud ipsos peregrinos omnino valebant. 



Primo itaque loco videamus de testamenti factione, quam passlvam vocant , ratlone 

 peregrinorum; sive investigemus, an in testameuto civis Romani lieres instilui posset 

 peregrinus. Quod quidem fieri non potuisse , non multa probatione , credo , eget; 

 et unusquisque facile intelliget , modo bene attendat, quid sit proprio successio. 

 Succedlt enim is , qui non tantum bona alicujus acquirit, sed qui prorsus etiam in- 

 trat in defuncti personam. At quomodo sane peregrinus ita civis Romani personam 

 potuisset suslinere? Succedere igitur civi Romano non poterat peregrinus, nisi com- 

 mercium ftiisset datum. Unde cxemplum exstat apud Ciceronem , ubi , ademta civi- 

 tate, jus nexus et hereditatum capiendarum tarnen relictum est (70). Practerea ve- 

 ro lioc abunde etiam ex historia üdeicommissorum patet , quippc quorum introducto- 

 rum et hacc imprimis redditur ratio, ut hoc modo etiam peresrinis et iucapacibus 

 aliquid reliuqui posset (71). Apertissime Ul planus: « dedititiorum numero , in- 

 « quit, heres iuslitui non potest, quia peregrinus est, cum quo testamenti jactio 



non 



( Gg ) Cf. de cmni hac matcrie praeter Seh iil tiugium 1 1. IIuso op. I p. 4^8 seq^. et praeced. 

 §, nota a. 

 ( 70) Cicero pro Caec. c. 35. 

 (71) Tbeophilus II. 23. i. GajüsII. s85 ; §. i. J. de fidelc. hereJ. 



