COMMENTATIO ad QUAESTIOISEM JURIDICAM. 65 



« dari spondes? iSpowcZeo , propria civium Romanorum est; caetera yero juris gentium 

 «sunt: itaque inter omnes homines , sive cives Romanos, sive peregrinos , valeat , 

 « et quae seqq." (i4). Alio autem. loco (i5), ubi agit idem de arcariis nominibus / 

 explicatque , quid demnm sit fundamentum hujuscemodi obligationis, ulrum nume- 

 ratio, an vero litterae, sie pergit : « Unde proprie dicitur arcariis nominibus etiam 

 peregrinos obligari , quia noa ipso nomine, sed numeratlone pecuniae obligantur s 

 quod genus obligationis juris gentium est. Unde simul patere mihi videtiir, quis 

 sit cardo quaestionis, quam deinde seq. §. traclat, an nempe- transcriplitiis nomi-' 

 nibus obligentur peregrini. Et forte Sabino et Cassio visum est, transcriptf-' 

 tium nomeu, si fieret a re in personam esse juris gentium: sin vero a persona in 

 personam , non item (16). Denique fragmentum Marci addam , ex corpore juris 

 Justinianei , ex quo igitur simul et hoc pateat, eamdem illam regulam et jure Jiisli- 

 nianeo esse servatam. Loquitnr de deportato JCtus , quem ad peregiinitatem redigi, 

 id est peregrinum Ceri , supra demonstravimus. « Deportatus civitafem amitiit , nbn 

 « libertatem : et speciali quidem jure civitatis non fruitur , y'(^re gentium tarnen uti- 

 «tur^ emit enim. et vendit , locat , conducit, permutat , foenns esercet et caetera 

 « similia , et postea quaesita pignori dare potest, caet." (17). — Caeterum obser- 

 vemus , cavendum tarnen esse, ne ita rem nobis informemus, ut putemus ^ haue re- 

 gulam jam iuitio civitatis Romanae , quasi lege quadam esset sancita, valuisse: ve- 

 rum ea ex illo, quod facto obtinebat , et per longum tempus jam oblinuerat, con- 

 fioi poterat (lö). Neque enim ea erat apud Romanos juris regularum. origo, quae 

 liodie in codicibus juris observari solet ratio, ut primum regulae generales confi<:e- 

 r-entur, deinde vero obviae causae secundum eas dijudicarentnr : verum contra, re-^ 



(14) Cf. Idem III. iig, 1791 Haec autem dislmclio jure Justiuianeo nan ampliiis observaturj cf. 

 iit. Inst, de verb. Oblig. 



(i5) III. i32. 



(16) Quod non improbabiüter ex nexu totius loci conjici posse videlur; quamquam tarnen ratlones 

 exoogitare non potui , quae JCtos moverint , ad eain dislmclioiiem admittendam, Caeterum de lite» 

 rarum obligalione dignissimus est, qui conferatur Cl. vao Savigny in Act, Acad. Berol. Class. 

 Eist. 1816 — 1817. ^ ■ - 1 ,,• 



f 17) L. Laud. i5. D. de interdict. et releg. , .. . 



(18) Uti omnLum rerum tcnuissima initia , sie etiam contractuura horum juris gentium in clTUate 

 Romana invalescentium , nee inillo salis accurate de natura eorum , in omnibus , constabat. Unde 

 quaeslioDCS variae , v. c num prellum in numerata deberet consistere pecunia , § a. J. de emt. Ga- 

 jus 111. 141, et qua de re universe cf. idem inde a J. 140. Quin de emphyleusi dubitatura est.utruni 

 ad emlionem vendilionera, an v£ro ad jocationem coaduclionem esset referendaj, pt Holtiüs^ öp.'l. 

 p. lay. n", 414. 



I 



