COMMENTA.TIO ad QUA.ESTIONEM JURIDICA.M. ^j 



»iinum U. C. 5o7 refert. Hoc certe constare mihi videtur, ad iliud circiter teinpu« 

 natales ejus esse referendos, 



Sed quaeuam autenx eiant praecipua hujus magistratus officia? Ut taceamus de 

 aliis, quorum cui-a etiam ad euui pertinebat , carte sequioribus ad eum delala est 

 temporibus, quorumque quaedam recenset Conradi (3), ludorum Apollinariuni cu- 

 ralionem, ludorum Augustalium annuam celebrationem , aquaeducluum curam , alla : 

 BOS inprimis videamus de eo munere , quocl ad nostram quaestionera maxime pertinet, 

 nempe de Jaiisdictione. ejus, Apud ipsos igilur veteres , variis nominibus hoc piaeci- 

 puum Praetoium peregrinorum officiuai iusigniii solet. Vocatur euiin peregrina 

 tors, peregrina JLirisdictio , jurisdictio inter peregrinoa , jurisdiclio inter civea 

 et peregrinos; vocatui- ipse. Praetor, qui inter peregrinos, vel qiä plerumque 

 inter peregrinos , vel qui inter cives et peregrinos }as dicit ( 9 )• Ex qiiibus omoi- 

 bus similibusque locis abunde patat, ad noslri Praetoris jurisdictionem pertiuuisse 

 quBScunque conipoversias , vel iuter duos peregrinos, vel etiam, inter cives Romanos 

 et peregrinos, nee uUa invenitur distiaclio ,- utrum actor vel reus esset peregrinus , 

 an vero civis Romanus (lo). Verum magna, inter antiquiores praesertim interpre- 

 tes, fuit contentio, an Praetores psregrini quoque , siculi Urbani, Edictum propo- 

 sueriut, quo jurisdictionis' suae modum atque rationem, quam essent servaturi, pa. 

 lam Omnibus facerent (ii). Fuerunt enim, qui hoc negarent , contendereutque , 

 peregrinum Praetorem, ex Ediclo Praetoris Urbani jus dixisse ; alü vero nega- 

 re non ausi sunt, sed dubitaverunt tarnen (12). Nos autem , ne diutius hac ia 

 re moremur, si quaestionem examinemus secundum ea , quae huc usque de pe- 

 regrinorum conditione dixinius , facile patere videtur, cum peregiini a juris Ro- 

 mani communione prorsus esseut exclusi, iisque| jus redderelur vel secundum 

 suas leges , vel secundum generale illud gentium jus, Praetoris peregriui juris 

 dicendi raiionem, ab ea , quam Urbanus serjuebatur , ex rei ipsius natura, tote 

 coelo diversam esse debuisse, neque adeo illum ex hujus Edicto jus dicere potuis- 

 se. Quae sententia, si et rei naturae omnino est consentanea-, pFaeterea etiam 



di- 



(8) Conradi op. L §. 17.' 



(9) Cf. Livius XXJI. 35; XXIII. 3o; XXXII. a8 ; XXX. 26; XXXIX. 8, 38 ; XLII. 1 ; -KXXVII. So. 

 XL. I i XLI. i5, 21 , 27 ; Theophilus in §. 7. J. de 3. JN. G. et C. ; Tacitus Ann. 1. i^ ; Lex Hu- 

 bria apud Hugouem Civilist. Mag. I. 1. p. 443 ; cf. Myllus, 1. I. p. »o83. 



( 10 ) Idein qiioque sentit Cu jacius ad 1. 2, § 28. D. de Orig. Jur j Cooradl 1. 1. J. g, 



( II ) De repenlinis enlm et extraordinariis Edictis nuUa dubitatio ; sie Chaldaei aliquando , Ediclo 



Praetoris peiegrini, ex urbe et Italia abire jussi sunt j Valerius Maximus 1. 1. c. 3; cf. quos laudat 



Conradi 1. I. §. 10. 

 (la} Utriusque generisauctores laudat- Conradi LI, §. lo. 



K 3 



