73 A. J. DUYMAER van TWIST 



disertis, ut videtur, vetemm testimonlis probari polest. Ut enim Omittam tnulta , 

 quae minus ceita videntur, argumenta, quaeque alii alia proposuerunt viri docti (i3), 

 pauca tantiim proponam, quae rem extra dubiutn ponere videntur. Scribit itaque 

 Cicero ( i4 ) : « Servabis , ut tua fides et dignitas postulat, Edictum et in- 

 « stitutum tuum." Scribit auteni baec ad M. Curtium Peduceanum , qui videtur 

 eo tempore Praetor peregriiius fuisse, cum eodem anno alius niemorelur Praetor Ur- 

 banus , in enistola proxime praecedente. Nee videtur commode ad Praetorem pe- 

 i'egrlnum scribere potuisse Cicero Edictum tuum, si non Edictum hujus proprium, 

 scd Urbani Praetoris cogitasset ( i5). Dein scribit Tbeophiliis (16): « tiliiKWt 

 « St KDiTi^ixlpirov To i/0ßcÖ6Tsiv Tc]5 TTpxIroipi Tcp oipßxvü X.M TU Trpxirapi räv Tipcypli/av .... 

 « üvofiX^eTO TrpfXiTap ■jripeypivog , Ixiiivi iSixxio^iTit Toig ^hoiq re xx) f/n^AyiTii/." Quo loco 

 Theopbilus facullalem roü vof/,c6iTcTv Praetoris peregrini , diversam a facuitate Praeto- 

 ris Urbani, tolidem verbis distingult. Deuique aperlissime loqiiitur Gajus, cum 

 dicit: «Jus autem edicendi habent magistratus Populi Romani : sed aniplissimutn 

 (( jus est in Edictis duorum Praetorum , urbani et peregrini" (17). 



Hoc igilur constat, Praetorem peiegrinum, pcrinde atque urbanum , ioitio ja- 

 risdiclioiiis suae , edixisse , quamnam per magistratus sui tempus , in jure dicua- 

 do, servaret rationem. Vcjum qnousque patebat ea Praetoris peregrini juris- 

 dictio, utrum per totam Italiam , an vero ad ipsam urbem restricta erat? Prius , 

 ceite de antiquiore tempore, affirmat Hugo (18), idunique sentire suspicor 

 etiam CI. Holtium (19). Sed liceat tarnen hie a summis viiis discedere. Ut 

 enim taceam ea loca , quibus espresse vocatur peregrinus Praetor is , qui in 

 iirbe inter cives et peregrinos jus dicit (20), ( quippe quae oninia ad serio- 

 ra tempora pevtinere dicit Cl. Hugo) nön viileo . quoinodo couimodo statui pos- 

 sit , percgrinum Praetorem per önmem liaüain jus dixisse. Eieniiii , uti ipse fatetur 



V. 



( i3) Conrad! 1 1. §. 10 seqq ; Myliiis 1. I. §.9. qiii ellam iiova irucnisse sibl vitleliir, quem ta- 

 men pro parle refellit Heitzins in Exciirsii IX. p. iKij cl". ctiaiu ConraJi 1. 1. J. u. ujl. m. 



( i4 ) Cicero ad Farn. XIII. 59. 



(i5) Qiiod tanien exislimavit Conradi 1. 1. §. 10. 



(16) Theophilus in §.7. J. de J. N. G. et C. 



( 17) Gajus I 6. Cilatur autein in 1 9. §. 4. D. de dolo m do , locus Laliennis ex libro X\X. 

 Praetoris peregrini. Sed inde nulluni argumeulum peli posse ad hanc praeseutem quaistiouem , ob« 

 servaruiit Mylius, 1 c. §.9. et alii, 



{18) Hugo op. 1. p. 598, 299. 



(jg) Quod inde efficio, quod elhic, slatim posl subaclam Italiam, Praetorem peregriuura creatutn 

 esse slalull; Vid op. 1. p 76. n°. 255; sed , ut dixi , suspicor lantum. > 



( ao) Y. c. in lege Rubria , apud Hu gonem Cir. Mag. 1. 1. p. 4^3 et alibi. 



