COMMENTÄ.TIO ad QU A.ES TIOJs EM J URIDIG A.M. 79 



V. Gl. (21), qaamvis a Romanis siibacti essent Italiae populi, mininie tarnen inde 

 desierunt proprios constituere popiilos , propriisque suis legibus vivere (22 \ pro- 

 priis magistratibus parere : verum horum omnium nihil ulterius iis ademerunt Ro- 

 man! , nisi quod praepotens populi Romani majestas necessario requireret. Qnod 

 idem etiam haud ambigue siguificat Slrabo (20), ubi : « Nemauso in Gallia,in- 

 « quit, jus Latii dalum,,ut qui Nemausi aedililatem et quaestuvam adepti essent, i* 

 « cives Romani essent; eaque de causa populiis illa Romanis P raetorihus non ha- 

 « ruiu" — Haec de antiquioribus temporibus ; ratione vero habita seiioi'um tempo- 

 rum, ubi Italiae populi ad civitatem Romanam jam pervenissent , ipse noLiscum fa- 



cit V. Gl. • ■■■"'S ij... »,; Ir. 



Sicuti iiaque Uibanus Praetor jus dicebat inter cives, ita petegfinüs intVr pefe- 

 grinos , vel inter cives et peregrinos, Caeterum utriusque potestas erat aequalis • 

 collegae erant, iisdemque comitiis creabantur. Nee desunt exempla , tibi pere^rlnus 

 Urbano intercessisse , ejusque decreta rescidisse' memoratur (24). Eadem eliam 

 erant utriusque Praetoris insignia ; uterque suum habebat tribunal , uterque suos 

 adsessores (25)- Sic et apud peregrinum Praetorem legis actio erat; qua de re 

 quamvis olim fuerit disputalum, hodie tarnen ex Gajo satis constat (25}. Videtur 

 tarnen honoratior fuisse urbana , quam percgrina Praetura, unde non rarae con- 

 tentiones inter Praetores designatos, unde etiam sorlitiones , quin ea de re Senatus 

 decreta (27). Denique aliquando alter Praetor alteri jurisdictionem suam mandabat 

 Tel ipse sua auctoritate, vel auctoritate Senatus (28). 



Praetoris autem peregrini necessitas cum numquam , nee liberae reipublicae , nee 

 Caesarum temporibus desiueret , quin imo magis magisque cresceret , quo major 

 peregrinorum \is in urbem conflucret , semper etiam, et libera re publica , et, diu 

 certe, sub Caesaribus, creari solebat. Praeterquam enim , quod et Tacitus, ut 

 supra vidimus , suo adhuc tempore , de peregrino Praetore loquitur , mentio etiam 

 ejusdem est Hadriani et Divi Pii temporibus; quod et ex aliis locis (29), et ve- 

 ro 

 (ai) Hugo op. 1. p. 297, 298. ^" **'■ 



( 22 ) Contrariiim oblinebat tantum in Praefecturls' in Italia , in quas quotannis a Romanis mitte- 

 bantur , qui jus Jicerent; cf Festus in \, praefeclura. 

 (23) Apud Sigonium op, 1. lib. I. c. 4. p. 314. 

 (34) Cf. quos laudat Conrad! 1. I. §. 8. 

 (25) Conrad; ibid. (26) GajusIV.Si. 



(27) Conradi 1. 1. §. 5. i/iTitüJ [:') 



(28) Conradi 1.1. §.7, Cf. Mylius 1. L §. i3. ibique laudati vetcrum loci. I> ff ,-■ ! (ff) 



(29) Cf. inscrlptiones apud Gruterum, p. 446, inscr. 4; p. 493. inscr. i; p. 399 inscr. 6; quas 

 eliam habet Conradi 1, 1. §. so. not. b. 



