COM.MENTA.TIO ad QUAESTIONEü THSOLOGICAM. ic) 



atque hanc crcdentibns tanquam fidei reg^ilani dandam esse, statuisse (2)t Kaue 

 traditionem , fabulam redolentem, alii deinceps ornarunt, eo usque progresi, ut , 

 quemnam articulum quisque Apostolus suppeditaverit , definire anderem. Sic auctoi- 

 quidam nomine. Augustini, in homiliis huic Ecclesiae Palri falso adscriptis , toli- 

 dem verbis narrat: « Petrus, inquit, dixit: Credo in Deum omnipotentem; 

 Joannes: Creator em coeli et terrae; Jacobus: Credo in Jesum Christum, 

 ßlium ejus unicum. Dominum nostrum; Andreas dixit: qui conceptu» est Spi- 

 ritu Sancto , natus ex Maria wirgine ; Philippus ait : passus sub Pontio Pi- 

 lato, crucifixus , mortuus et sepidtus ; Thomas: descendit ad inferna, tertio 

 die resurrexit e mortuis ; B ar th olomeus : adscendit ad. coelos, sedet ad dex- 

 tram Dei Patris , omnipotentis ; Matthaeus dixit: inde venturus est , judicare 

 vivos et mortuos ; Jacobus Alphaei: Credo et Spiritum Sanctum , sanctani 

 Ecclesiam Catholicam ; Simon Zelotes: Sanclorum communionpm, remissio- 

 nem peccatorum; Judas Jacobi: carnis resurrectionem ; Matthias complevit: 

 vitam aeternam, Amen (3)." Haec igitur traditio ab eo inde tempore magis ma- 

 gisque invaluit, novis in dies coloribus ornata. Inter alios Hincmarus Rhe- 

 inensis, qui saeculo IX 'visit, et hoc addidit , hanc fidei formulam iu quinto Apo- 

 slolorum concilio sancitam fuisse (4): ne plura aevi serioris commenta commemo- 

 rem^ Sic autem res eo pervenit tandem , ut Symbohim, Apostolorum auctoritate 

 munitum, ab ipsis Apostolis singulatim et articulatim confectum esse, ab univeria 

 Ecclesia, nemiue refrajjante, crederetur (5;, atque ad Vallae usqae actatem , 

 pari, quo divluoium vijorum scrijjta, colerelur houoret Quid? qiiod, licet ab ia- 

 slauratis inde Sacris multi , tarn Romanae Ecclesiae quam Protestantium partibus ad» 

 dicti , hanc fabulam spreveiint, validisqiie argumeutis refalaveriut (6), non de- 

 tuerinl tarnen inter ipsos , qui dicunlur, ßeformatores, qui opinioni inveteratae vdl 



cal- 



(2) Eufinus, in Fraefat. exposilionis in Sjmholam Apostolorum, editae inter Opera Cypriuni 

 apiid J. le Preux iSgS. §.2. pag. 565. Similia scripserunt Leo Magnus, Ep. i3. pag. 100 ed. Lugd. 

 i633; Hieronym. ai/v. errores Joaimis Hierosolym. Ep. 6t. c. 9, Opp. Tom II. pag. atg. ed. 

 Antn, iSjSj Cassianus de IitcarnaUone Domini L. 5, pag. 1273. ed. Bas. 1675, alüque plures. 



(3J Augustinus Homil. CXV. de tempore, Opp. T. X. pag. 849. ed. Bas. 16C9. 



(4) Hincmari, Opp. Toin. II. pag. 473' ed. Paris. 1645, 



(5) Pluribus de hujus fidei foimulae Apostolicae origine et historia disseruit Binghamus Origg. 

 Eccles. T. IV. L. 10. c. 3. pag. 68 seqq. 



(6) Inter Reformatos G. J. Vossius, Dissertatt. de tribus Symbolis , Disä. I, i. Pearson, Ex' 

 posit. Symb. jipost. et H. Witsius, Exercitat. Sacr. in Symb, Apost.; et inter Pontificios ipsos 

 du Pin, Bibl. des autheurs Ecd. T. I. -• Conf. Schi Sek, Chr, Kirchengesch. X. U. pag. 114. 



C 2 



