20 JESA.IAE WILDSCHUT 



calculnm sunm arljeoerunt , vel saltem Cdei foimulam ab aevo iude ApOstoHco re- 

 petendam esse judicarunt. Calvinus (ut liunc prac aliis eitern) haec scribit : 

 « Hactenus Symboli Äpostolici orditiem secutus sum. Aposlolicum autem nuncupo, 

 de auetore interim minitne sollicitus. Aposlolis carte magno veterum consensu Sci'i- 

 ptorum adscribitur, sive qiiod ab illis in conimuiie conscriplum ac editum existima- 

 hant, sive quod compendium istud , ex doctrina , per eorutn manus tradita , bona 

 flde colieclum, tali elogio confiimandum ceusuerunt. Kecjue vero mihi diibium est, 

 quin a ])iima stalim Ecclesiae origine, adeoque ab ipso Apostolorum saeculo, instar 

 publicae et omnium calculis receplae confessionis , obtinuerit, iindecunque tandem 

 initio fuerit profectim. Ncc ab uno aliquo privatim fuisse couscriplum veri<;imile 

 est, quum ab ultima usquc memoria sacroianctae iuter pios omues auctoritatis fuisse 

 constet. Quod unice ciiraudiim est , id extra coulroversiam positum habemus , totani 

 in eo fidei nosirae liisloriam succiucte disliuctoque ordine receuseri, niliii autem 

 contineri , quod solidis Scriplurae testimoniis non sit consignatum. Quo intelleclo, 

 de auetore vel anxie laborare, vel cum aliquo digladiari, nihil atllnel (7)«" Itaque 

 Vallae aetate res sie compositae eraut, ut nemo de Symboli origine Apostolica du- 

 hitare auderet. llle vero primus fuit, qu: traditionem omnibus creditam in dubium 

 vocare, deque eins falsitate intime sibi persuasus , strenue ei se opponere sustinue- 

 rit. Qiiomodo hoc peregcrit jam vidt'amus. 



Antequam vero rem ipsam aggredior , pauca mihi praemonenda sunt, ut de fou- 

 le constet genuina , unde quae Iruc pertineant haurienda sint. Vallae, scilicet, 

 ti'ibiiitur libellus peciiliaris , cui titulus : Calumnia Theologica, L. Vallae olim 

 P^eapoli inlentata, quod negass't , Symbolum memhratim articulatirnque per 

 Apostolos esse compositum ,• Argentor, i522 , quam scriptionem apologeticam 

 Schröckius citavil quidem, verum se non inspexisse fatetur (8), nee mihi, 

 omni dedita opera , adeo felici esse contigit , ut illam alicubi reperirem. Inter eos 

 autem, qnos hoc de ai-gumento cousiliii auctores , Hambergerus (9) suspicatus 

 est, hoc scriptum nuiiquam seorsim fuisse editum, sed partem tantuin esse Libr. IV. 

 Aritid, in Poggium (10). Huic conjecturae, admodum probabili, lubenter as- 

 seutirer, nisi teraporis et tituli justa definitio, quae scriptionem peculiarem indicare 

 videtur , ei obstaret. Sed utcunque sit, in editione Operum Vallae, qua utor , 

 iion exslat, et rarius saltem videtur. Quapropler mihi acquiesceudum erit in pro- 



li- 



(7) Conf. Calvlni, Jnsl Christ. L. II c. 16 § ifT. 

 (S) ViH. Scliröck, Kirch Gesch. T. XXX pag ao3. 

 (9) Conf. Hamberger 1. I. pag 749. 

 ( lu; iu Aliud, in Poggium L. lY. Opp. png. 35; seqq. 



