COMiMENTATIO ad QUAESTIONEM THE0L0GICA.:M. 25 



nalttTum. Ibi ego, (sunt ipsa Vall^e vßrlia) utomni turba me extricarem, decla- 

 ro; de bis idem sentio, qnod mater Ecclesia. — .Revoca, inquil ille , quod scripsisti de 

 bis, quodque dixisti! — Cur non potins , iaquam, vos doce'.is , (id est, «nibi per- 

 suadere argumentis conamini ) esse revocandum ? — Etiamnnm , respondet, in prima 

 opinioue perstas ? — An vos, inquam, mavuliis oris mei quam animi emendationein? 

 quo enim pacto ego emendor, nisi idem, quod ore fateor , animo sentiam? an boc 

 quaeritis , ut iterum vel ira vel imprudentia ex meo sensu loquar et iterum relabar 

 in errorem? — Tunc iJle : boc ipsum volumus , ut relabaris ; notam enim babemus 

 contumaciam tuam. — Non fuisti, respondeo , ausus aequo campo mecum decertare ; 

 ideo me ad has angustias redegisti, sed erit aliquando tempus meum ! — Ad haec 

 exsurgens me per pectus arripuit , libique hic , inquit, superbia est deponenda. Id 

 cum ceteri tacite improbarent, quid, ait Inquisitor, revocasne quae dixisti atque 

 scripsisti ? — De bis omnibus , inquam , idem sentio quod mater Ecclesia , quem- 

 admodum dixi, quod satis responsum ceteris visum est. — Haec Neapoli Vallae 

 eveneruut, 



§.5. 



Vallae in defendenda sua sententia constanlia. 



Ex narratione , § superiore memorata , dilucide patet, Vallam sibi persnasissi- 

 mum habuisse, Symbolum, quod dicitur , Apos'.olicum non ab Aposlolis composi- 

 tum, sed falso ita creditum atque ementitum esse. Quamvis enim, ut sese tricis 

 illis expediret, plus semel fatebatur, se consenlire Ecclesiae ; multum tamenaberat, 

 ut quae scripserat et-dixerat, revocaret. E contrario j cum res ad Ponlificem Maxi- 

 mum delata erat, Valla sententiam suam in peculiari scriptione apologetica , ad 

 Eugenium IV. missa, ulterius explicavit , et continuo haec scripsit: « Reliquum 

 est, ut de quaestione dicatur, quae tantas apud furioses tragoedias excitayit , Sym- 

 bolum non factum esse ab Apostolis per pariiculas. Hoc ego non proposuissem , bea- 

 tissime Pater ! nee ceteras quaestiones, nisi quidam , ut toti civitati notum est , me 

 coegisset , quem in cubiculo suo sine arbitris foeram sciscitatus, quis id traderet? si 

 quidem hoc ille in praedicando , ut est promtissimus lingua vernacula , convocatis 

 pueris et succlamantibus , quotidie decantabat cum risu ceterorum. Is , quia satis- 

 facere mibi non posset percunctanti, negantique apud doctos inveniri, iratus proxi- 

 mis diebus tres quatuorve praedicationes in me totas evomuit , ut erat furens in 

 concionando , alternis brachiis Terberans, atque ita semper elatrans , ut nonnun- 

 quam in clamitando raucesceret. Quod si quis me doceat, ab Apostolis Symbolum 

 condilum esse, quando conditum , ubi et a quibus tnemoriae tradilum, permagnas 



D ei 



