CO.VIMENTATIO ad QUA.ESTIONEAI THEOLOGICAM. 29 



Paucis igltur rel meminisse sufficiat. Fabella ipsa liuc redit. — Constautinus Im- 

 perator, Christi sectatores persecutus, lepris tangitur et ab auguribus ethnicis ad- 

 monetur, ut aliquot infames occidi jubeat, quoruai sanguine, tamquam remedio, 

 Sanitätern eum recuperaturum fore pollicentur. Imperatori autem somnianti appa- 

 rent Apostolorum qui habebantur principes , Petrus et Paulus, Deorum instar, 

 quorum monitis Silvestrum arcessit, de meliori remedio consulendum. Episco- 

 pus ut advenit , somniumque audivit, Imperatori utriusque Apostolorum exhibet 

 imagines , quae, utpote visionis noclurnae spectris simillimae, plene ei persuadenc , 

 personas conspectas non Deos esse, sed homines. Adhaec Silvester religionis 

 Christianae doctrinam Constantino tradit, quem porro ut pcenilentiam agat 

 hortatur, manibusque impositis per Javationem sacram in Christi socictatem reci- 

 pit: quo facto, hie statim , miraculo quasi, a leprarum contagie liberams , prae 

 gaud o sanalionis atque in animi grati argumentam, Episcopo Romano ejusque suc- 

 cessoribus palatium suum Lateranense , Urbem, totam Llaliam , quin omnes iraperii 

 provincias , ad Occidentem sitas , dono dedisse, nee non Episcopi supremi dignita- 

 tem, coronam aureaiu, sceptrum aliaque insignia contulisse dicitur (16). 



Haec omnia conlinentur scriptione, quae Constantini M. Donalionis , Sil- 

 vestro Papae collatae, nomine inclaruit. In illa libere dijudicanda et falsitatls 

 nomine repudianda, magnam nacta est celebritatem Vallae Declamatio in Con- 

 stantini Donationem , de qua proinde hac sectione nobis agendum erit. — Quod 

 ut ordine fiat, primo Donationis ita dictae historiam critice tradam; deinde Dona- 

 tionem ipsam exhibebo; in quam tertio Declamationem Vallae summatim expo- 

 nam ; porro hujus Declamationis argumentum et prelium universe dijudicabo; 

 tandem ejus merita, aetatis qua Valla yivebat ratione habita, declaraturus. 



§. I. 



Donationis Constantini historia critica, 



Magna diu inter vires doctos agitata est quaestio de Donationis Constantini 

 auctore seu origine, cujus Donationis nuUa ante Saec. VIIl. mentio fit, sed quae eo 

 fere tempore ficta esse creditur ( 17 ). äaltem Hadrianum I. jam ea usum fulsse , 



ad 



(16 ) Conf. Seh rock, Chr. Kirch. Gesch. T, V. p. 12a, 



( 17 ) De Donationis auctore vaiiae sunt Historicorum seulenliae, quas recensere et judicare Ion« 

 gum esset. Illorum vero nemini, quolquot fuerint , conligit fraudem detegere , et in hunc usque diem 

 doli fabricator lalet. Conf. Muncb, über die Schenlung Constantins, p. 26, et Schreck, Chr. 

 Kirchsescfi, T. XIX p. 5q5» 



D5 



