COMMENTATIO ad QUÄ.ESTIONEM THEOLOGIGAM. ,-7 



Lusdam de consilio atque ratione scribendi, ut defendat propositum et audaciam 

 excuset, sie pergit : « Aliquot jam sacculis aut non intellexerunt , Donationen! Con- 

 staatiai commentitiam fictamque esse, aut ipsi finxerunt; sive posteriores , in nia- 

 jorum suorum dolis vestigia imprimentes , pro vera , quam falsam cognoscerent, dp- 

 fenderunt. Dedecorantes Pontificatüs majestatem , dedecoranles velerum Pontificum 

 memoriam , dedecorantes religionem Ghristianam, et omnia caedibus, minis , flagitiis- 

 que miscentes ; suam ajunt esse urbem Romam , suum esse regnum Siciliae Nea- 

 polilanrimque f suam universam Ilaliam , Gallias , Hisjjanias , Germanos , Britan- 

 nos , suum denique Occidentem: haec enim cancta in Donationis pagina contineri. 

 At ego contra existimo, nam , ut ostendam, Donatio illa, unde natura esse suum jus 

 Summi Pontifices volunt, Silvestro pariler ac Constantino fuit incognita." 



His dictis, argumentum dilucide disponit, quod ita se Iraataturum fore scribit : 

 Mt primum demonslret, non tales fuisse Constantinum Silves tr um qua ; illum 

 quidem , qui donare vellet , qui jure donare posset, qui ut alteri traderet in sua 

 haberet potestate ; hunc autem , qui vellet accipere, quique jure accepturus foret. 

 Secundo loco contendit, neque Silvestrum acceptasse, neqne Goustantinum 

 tradidlsse possessionem rerum, quae dicuntur donatae , sed eas semper in arbitrio 

 et imperio Caesarum mansisse. Tertia probat, nihil datum Silvestro a Con- 

 stantino, sed priori Pontifici , donaque illa mediocria fuisse, quibus Papa vitam 

 tantum degere posset, Quarto , falso dici ostendit, Donationis exemplar aut in 

 Decretia reperiri, aut ex historia Silvestri esse sumtüm, quod neque in illa, ne- 

 que in ulla historia invenitur. Porro explicat , in ea quaedam contraria, imposslbi- 

 lia , stulta , barbara , ridicula contiueri. Praeterea mentionem facit de quorundam 

 alioTum Caesarum vel simulata vel frivola Donatione. Quibus Omnibus beue dispo- 

 sitis , tandem y quae Silvester possedisset , sive illo sive quovis alio Pontifice a 

 possessione dejeclo, post tantam tempoi-is intercapedinem , nee divino nee humano 

 jure, posse repeti; neque eai, quae a Summo Pontifice tenentur , ullius tcmporis 

 longitudine posse praescribi, evincit (57). 



Ne tarnen esistimemus , haec omnia, quaeValla attulit, ad fraudem refellendam 

 Talida esse et ad peisuadendam aeque idonea. Tenendum vero, ejus scriptionem 

 Declamationii nomen gerere , et multa ei inesse ad artem oratoriam comjjosita , 

 speciosius quam verius dicta , atque Ingenium spirantia, Judicium non item. Ut 

 igitur de Vallae scripto aequum faciamus Judicium , piaemittere mihi lubet unum 

 alterumque Declamationis locum , qui Oratorem magis quam subtilem causae patro- 



num 



' Xox .g«q 

 (3;) Vid, Opp, p. 762. a lin, /)4> ad P- 7*3, Im, 8, ,. :uU .4<t^ .gsq : 



E3 



