58 JESAiAE VV I L D S C H U T 



num arguit ; quod eo lubenlius facio , qno magis in iis speciaiinibus Vallae in in- 

 venienilo soleitia alque ingenium , in dicendo elegantia atque facundia, eniteiu. 



IIuc pertinent , iiipriiiiis in piiore Declamalioais parte, quae de Constantini et 

 Silvestri iiidole alque agendi ratlone disseruit. Convertit se Orator ad piincipes , 

 tanquam judices : « Vos appello, inquit, Pieges ac principes ! veslram mentem in- 

 quiro, conscientiam scrulor, testimonium postuloi Numqiiid vestrum quispiam, 

 si fuisset Constantini loco, faciendum sibi putasset, ut urbem Romanik patriam 

 suam, Caput orbis terrarum, reginam civitatom potentissimam , nobilissimam , ditis- 

 simam populorum , triumphalricem nationum, et ipso adspectu sacram , liberaiiiatis 

 gratia donaret alteri, et ipse se ad huniile oppidum conferret deinde Byzaniiumi 

 douaret praeterea una cum Roma, Italiam ^ non provinciam , sed provinciarum 

 ■victricem ; donaret tres Galliasy donaret duas Hispanias \ donaret Qermanos ; do- 

 jiaret Brilannos ; totum donaret Occidentem et se altero ex Imperii oculis orba- 

 lel? Hüc ego ut quis faciat compos aientis , adduci non possiim ut credam. Quid 

 enim vobis exspectatius, quid jucundius , quid gratius conlingere solet , quam imperii 

 accessiouem vestris vos regnisque adjungere, et longe laleque quam maxime pro- 

 ferre ditionem ( 38 )? " 



Filios Constantini, palrem enixe oranles, ut de senlentia desistat, porro in- 

 ducit: « Itane , Pater, antebac filiorum amantissime .' filios privas , exheredas , 

 abdicas? Nam quod le optima maximaque imperii parle exuere vis, non tarn queri- 

 mur , quam miramur ; querimur autem , quod eam ad alios defers , cum nostra et 

 jactura et turpitudine. Quid enim causae est, quod iiberos tuos exspectata succes- 

 sione imperii fraudas, qui ipse una cum patre regnasti ? quid in te commisimus? 

 qua in tc , qua in patriam , qua in nomen Romanum ac majestatem imperii impietate 

 digni videmur, quos praecipua opiimaque prives imperii portione , qui a patriis la- 

 libus , a conspectu natalis soli , ab adsueta aura , a vetusta consuetudine relege- 

 mur? Penates, fana, sepulcra esules relinquemus, nescii ubi aut qua terrarum re- 

 gioue victuri ( 09 ) ! " 



Senatus populusque Romanus deinde imperatorem his admonet verbis : « Caesar ! 

 si tu tuorum inmemor es, atque etiam tui , ut nee filiis hereditatem, nee propinquis 

 opes , nee amicis bouores , nee tibi imperium esse integrum velis ; non tarnen S. P. 

 Q, R. immeraor potest esse sui juris suaeque dignitatis. Etenim, quomodo tibi 

 tantum permittis de imperio Romano, quod non tuo sed nostro sanguine partum 

 est (.4oj? " — Quin ipsum Silvestrum, imperatoris donationi repugnaniem 



, , eum- 



(38) L. 1. pag. 763. lin. i3 — ii5. (39) L. 1. pag. 76$. lin. 10 — 18. 



(qo) L. L pag. 765. lia. 43 — t^^. 



