COMMENTATIO ad QUAESTIONEM THEOLOGIGAM. Sg 



eumque dehortantein, audimus ita loqaeatem : d Pcinceps opcitne ac fili Caesar! 

 pietatem quidem tuam , tarn pronam tamque effusam, noti possiim non amare atque 

 amplecti ; tarnen , quod in offerendis Deo muneribus immolandisque victimis non- 

 nihil eries, minime demiror , quippe qui adhuc es in Ghristiana miiitia tiro. ^ Ut 

 tibi adseniiar, uUa adduci ratione non possuni , nisi vellem ipse esse mihi dissimilis , 

 et conditionem meam oblivisci , ac propemodum dominum Jesum abnegare (4i)." 



§. 4. 



Declamationis Vallae argumentum et pretlum, 



Dicta de Declamationis indole ad eam recte aestimandam, minima vero ad pre- 

 tium, quod ei staluendum sit , elevandum faciant. Etenim multa quidem in ea re- 

 periuntur declamatoria, plura tarnen, quae vel sua se probabilitate commendant, 

 vel gvavissimis nituntur rationibus , ac testimoniis fide omnino dignis fulciuntur. 

 Singula haec exemplis, ab ipso Declamationis argumento petitis , demonstrabo ; qni- 

 bus deinde de Vallae ad fraudem detegendam studio et in vero publicando li- 

 bertate pauca addam. 



Priori Declamationis parti multa insunt quidem, ut vidimus , ingeniöse magis 

 quam vere adducta ; non desunt tamen et alia, quae sua se probabilitate commeu- 

 dant» Huc refero quae Valla ex Imperatoris indole efficit: «Nunc, quaeso, in- 

 quit, nonne abjecto animo et minime generoso videutur esse, qui opinantur, Gon- 

 stantinum meliorem a se imperii alienasse partem ? Non dico Homam, Ita- 

 üamque et cetera; sed Gallias , ubi ipse proelia gesserat, ubi diu dominatus fue- 

 rat , ubi suae gloiiae suique imperii rudimenia posuerat : hominem , qui cupiditate 

 dominandi nationibus bella inlulisset, socios affinesque bello civili persecutus impe- 

 rio privasset^! Cui nondum perdomitae ac profligatae reliquiae essent allerius 

 factiouis ; qui cum multis nationibus bella gerere non modo soleret spe gloriae im- 

 periique, sed et necesse haberet, utpote a barbaris quolidie lacessitus ; qiii filiis , 

 qui conjunctis sanguine , qui amicis abundaret ; qui Senatum Populumque Romanum 

 huic facto repugnaturum nosset ; qui expertus esset instabilitatem victarura natio- 

 num, et ad omnem fere Romani piincipis mutationem rebellantium ; qui se memi- 

 nisset more aliorum Caesarum, non electione patrum consensuque plebis, sed .exer- 

 citu , armis, bello dominatum occupasse ( 42 ) ! ". 



Huc 



(40 L. '• pag. 767. ÜD. i6 — sg. et liti. 3; et 3t< 

 (4>} Lt 1. pag, ;64> lio. 1 ■« i3> 



