5i J E S A. I A E W I L D S C H ü T 



tii'o nnn deflexisse, permanereque in priore et probrt^a mihi seiitontiä , serl lio?ce 

 tainen libros maluisse de vohiptate inscvibere, molli qtiodam el iioii invidios, no- 

 mine, quam de irero bono , quod poteram. Siqniflem de vero bono, quam eandem 

 Toluptatem esse placet, in omni hoc opere disputamns. Quid tu, ille iiiijuiel, aisne 

 volupfatem esse verum bonnm ? Ejo vero ajo alque adflimo, el im affiiino, iit ni- 

 liil aliud praeter banc Lonum esse contendam : cujus causam milii suscipiendam ac 

 probandam putavi. Quodsi obtinuero, ut spero et opto, non absurdum erit, me haue 

 maleriem sumsisse, vel hoe noraen uoslro operi tribuisse, Enimvero hoc, de quo 

 dico, bonum, quod verum, quod solum , quod vcluptstem esse volumus , duplex est, 

 allerum in hac vita , alterum in futura, de quorum utroque nobis necessario disse- 

 rendum est, sed ita , ut ex priore gradum quendam ad sequens fecisse videaraur. 

 ]Nam sicut hoc illi anteponimus, ita illud philosophorum honcstati. Omnis autem 

 ad hoc secundum nostra spectat Oratio, quod, ut antiquitus traditum est, duabus 

 rebus coi'sequimur , religione ac vlriute (6)." — Constat hacc dissertatio tribus li- 

 bris , in quibus doelor Epicureum agit, de Sioico triumphantem , sed vice sua a 

 Christiano vietum. Eorum argumentum summatim tradam; deinde Judicium meum 

 de hoc scripto qualecunque traditurus. 



In priori ergo dispulationis libro (7) quemdam Leonardum Aretinum, 

 tunc tetnnoris Florentiuorum ad Pontificem legatum, de perversitate hominum Stoi- 

 corum more querentem, ejusque causam scrutantem , inducit : « Saepe mecum , ait 

 ille, admirari soleo. Vir! doclissimi atque amicissimi! quod item vobis usu venire 

 suspicor, hominum pene communem sive pravitatem animi, sive imbecillitatem , cum 

 in aüis mullis , tum vero in liac re , quod video illos ferri proniores ad ea potien- 

 da , quae quidem natura non sunt bona , aut certe non sunt omni ex parte cum 

 virtuie comparanda ; et rursus quae Vera, quae summa, quae sola bona sunt, haec 

 non modo rarissimos persequi , sed plerosque vel odio habere , vel contemnere vei 

 ignorare. Duas solas , quantum colligere possum, invenio causas, earumque utram- 

 que ab ipsa naturae institutione proficiscentem. Unam , quod numerosior sit vitiorum 

 exercitus quam virtutum , ut ne, si velimus quidem, contra tantam aciem possimus 

 evadere victorcs, Alteram, quod moustro simile videalur, quod hos teterrimos , 

 importunissimos ac capitales hostes nolumus vincere y vel si liccret. Ita iugerunt no- 

 bis peruiciosum quendam amorem, ut nos morbus noster ipse delectet, et vitia, quae 

 sunt quaedam mentium pestes, sint nobis loco voluplatis, contraque honestas , di- 

 viuorum bonorum magistra et particeps , plerisque aspera, acerba, amai'a videa- 



tUE.'! 



(6) Conf; Valla in libro de voluptate , Praef. p. 836. 



(7) Valla, Opp. p.899— 937, , 



