53 JESATA.E WILDSCHUT 



pugnam mutiitusque venisti ; sed animafl vertamus , uter decipiatur , ego aut tu. 

 Prius tameu de hoc pusiei'iore bi'evilei' salislüciam , ubi ais : si Deus fuliira prospi- 

 cit, quia futiira sunt, iiecessilate lliuin laborare, ciii necesse est eveiitura prospi- 

 cere. Hoc veio iioii est tribiienduni necessitali, sed natiirae, sed voluntati, sed 

 potentiae, ui forte Deutn non posse peccare , iion posse mori , non posse leliiique- 

 re sapicütiam suam, iuGrmilatis est, et neu potius potentiae ac Diviiiitaüs ; sie noii 

 posse futura uon prospicere ( fpiae species sapieiitiae est) cum diciinus , non vulniis 

 Ei Iijfliylmus , sed honorem Ei tiibuiuius, Itacjiie nou verebor dicore, qiiae cventniM 

 sunt Deuin non posse non provideie. — Venio nunc ad illud , quod primo respon- 

 deras , praesentia ac praeleiila vaiiabilia non esse, ideotjue sciri ; futura vero varia- 

 bilia , et ideo praesciri non posse. Quaero igitur, nuin mutari possit , cum ad octo 

 usqi;e horas nox advenerit , tjuum j)Ost aesiatetu sit autumnus , post auluranuni 

 hienis, post hitmem ver , post ver aesias (27)?" Antonius: « Natuialia ista 



sunt, ego autem lu({uor de voluutariis Tu vaticinare, uiruiu ego pedem prio- 



reni moveaui , ulrrmlibct dixeiis mentiturns , cum alterum inotuius slui. " 



Ldurentius: « Fac nie noscere tuam voluntatem , et proiiuiitiabu , quid eveiiturum 

 sit." Antonius: « Age ! scias meani voluntatem. " Laurentius: « Movebis 

 piiorem dextrum. " Antonius: « Eu tibi sinistrum ! " Laurentius: « Nuin- 

 quid igitur praescientiam meam falsam esse docuisli , qui te nioinrum esse sinistrum 

 sciebam ? " Antonius: « Cur ergo aliud dixisd , quam sentires?" Laurentius: 

 « Ut te tuis artibus fallerem , et decipere volentem dociperem. " Antonius: 

 « At Deus ipse in lesjiondendo non mentirplur , nee falleret .... quid re'ponderet 

 igitur?" Laurentius: « Cerle i[uod acturus esses , .... quare , ut tibi respon- 

 deam, nego , si possiLüe est , tÜtcr evenire quam praescitum est , conse(juens e;se , 

 praescientiam falli pos e. Rata igitur est praescieulia , remanente arbitrii libertate. " 

 Antonius: « Non repugnabo amplius, nee, cum tela mea omnia fregerim , ungui- 

 bus piignabo et dentibus (28J. " 



Denuo Laurentius dicta excmplo , ex Ap ollinis oraculo petito, ulteriusillustrat , 

 et omnia laodem ad Dei sapientiani, voluntatem et potentiam , quibus nemo resiste- 

 re possit, refevenda esse concladit. Es bis cum Antonius uovam quaestionem 

 neclere vellet, Laurentius ingenue rei ambiguitatem agnoscit , et sponsionis factae 

 memor, se apud eum de ulteriori disputatione excusat, pie ac reverenter provocaus 

 ad SS. Literarum efl'atum : Cujus vidt miseretur, et quem vult indarat. Dicat 

 ilaque mihi : quid adhuc queritur'l voluntati Ems quis resistil? o homo l tu 

 qui es , qui reapondeas Deo ! etc. ( 39 ). 



Di- 



( 27 ) Viil. V allae Opp. pag. ioo3. liu. 4 — aa. 



(äS) Pag. 1004. liu. 1 — 6, aj, 3o, 35 et 49. (33) Tom. IX ts. iS seij. 



