12 I. L. H, C, VEn M EHR 



II. 



Evaporaiio, — Ehullilio» 



10. 



Corpora dividuntur in volatilia et ßxa. Ilaec vocamus quae nö valldrsslma quidem 

 ignis actione iu vapores abeunt, 



Volatilia bifarie distinguuntur. «. Sunt quae cpavis temperie in vapores abire 

 couantur, v. c. aqua, alcohol , aelher, olea aetherea. 2. Sunt (juae deüuila tautum 

 temperie statum aeriformem assumunt , v. c. acida sulphurica. 



11. 



Ecaporatio est transitus in statum aeriformem, quavis temperie obtinens. Du-» 

 rante hoc transitu , ex corporibus circumdantibus caloricum. arripitur , vaporls for- 

 taationi necessarium. Varias de vaporum natura hjpotliese» succincte exposuit 

 Parrot (a).. 



12. 



Leges evaporationis generaliores sunt : 



1 ) Proportionalis est superficies ( ö )• 



2) Grescit temperie. Hinc aetlier sulphuris sub aequatöre nöu nisi gazozus ex- 

 istere polest. Hinc etiam evaporatio ex telluris superficie maximo aestatis tempore 

 fit. Cui simul tribuendum frigus illud vespertinum post diem calidissimum. Iii- 

 tensius etiam evaporatio isla obtinet iu regionibus australibus. 



Huic legi difBcile ronr.ilintn virlefnr pvpprimp.ntiim n Parrnf (r) iastltutam , in 

 quo massa glaciei cubica (cujus latus 5 poll.), temperie ^ 12° R., aere sereno et 

 quieto, unä horä , evaporatione perdidit 5 gr. pro l pede quadr. ; temperie — 9",5 

 R. tautum 0,827; temperie — 4°,4 R., 1,118 (cZ). 



5) 



(fl) Parrot, Gnmdnss der Theor. Physik 11. p. 428—428. Cf. etiam Neumann Lchrli. d. Phys, 

 H. p. 166. 



(4) Cf. Lambert in Mem. d. l'Ac. d. Beil. ijSo. 



(c) L. l. §. ii55. 



{(/) Baroni opiaionera, glaciem revera non evaporare, sed aerls fricllone pailiculas tenuissinias 

 amittere, eleganter refutavit Saussurius. Cf. v. Bemm. p. 4ä9- 'O oota. 



