RESPONSIO AD QUAESTIONEM PBYSICAM. S5 



III. 



Calor Ammalis^ 



'Distingnuntur animalia frigido sanguine , et sanguine calido, lila dicuntar, quo- 



rum temperies propria eadem est ac medii in quo degunt. Haec , ubinam sint, 



in medio frieido vel calido., eandem fere semper referunt temperiem. 



■" ' ^ . raQiip 



Slngulaiis Luius phaenomeni causa diu latuit: tan'dem TLavmsierius, c'ömBustio- 

 nis theoriä (quod quidem oxygenii attinet functionem) rede constilutä, probavit 

 calorem animalem ex ipsa lespiralione ducere originem.5 lespiralioneia autem revera 

 esse combu*tionem, 



; . i 



Aer quippe atmosphaericus asperä arteriä in pulmones fertur, ubi eius oxygenlnm 

 connubium init cum 6anguinis venosi carboaio et hydrogenio ; revera combustio ob- 

 tinet, cuius producta, acidum carbonicum et vaporem aqueum , azotumque (eius 

 eductum) exspiramus. 1 i. . . 



Sanguis igitur in pulmonibus calefactus , et exinde omnes corporis partes percur^ 

 rens , Omnibus eandem fere communicat temperiem, quae in genere pendet: 



1. A ceieritate circulationis. 



2. Ab evaporatione in cutis superficie. 



5. Ab incremento capaeitatls pro calore, sanguine , contactu suo cum oxygenio, 

 azotum amittente (a). Pf) ' 



In genere tarnen corporis extremitates frigidiores plerumqae sunt; quippe maiorem 



calorici qükrttitateni jadiatiöne amrtietiteB. ' - ■ -...<■. ^...J, , 1. 



iu.'.gt ntabl .hibij .„_ .:_ . ,ia s\\\\zt\ 



66, 



Non vero unice respirationi tribuendus videtur calor animalisi Experimentis Dii- 

 loDgius invenit, calorem respiratione productum totius numquamo,^ superare, mi- 



. . - , , . no- 



ia)Ci. Mem. de V'Ac. Ii\ hes Sc. i-jia. p. 355. , ;:.j J 



E 3 



