4o r. L. II. C. TER MEHR 



sab pressione IjOD^IS"» capacilas i,2oij6 



« « <(.«..• o,'74o5 ...... « « i,oono 



pression. decrem, o.^ibaj cap. augm. 0,2.196 



unde cönficeres, gazoruin capacitatem crescere cum eorum densitale. Quod omai 

 verosimilitudini oppugnaret. 



In eoriim experiraentis usi sunt calo^ime^ro Eumfordiano. lam vero gaz, calori- 

 jnetro immissum, deünita est densitale et temperie : ipso calorimetri contactu de- 

 linitam liuius tetuperiei quautitatem amiltit, cjuo uecessaiio coutrahitur: ipsa auteia 

 contractione denuo caloricum liberatur. 



Calorimetrum igitur duplici , pi'ürsus diversa , colorici quantilate incalescit. 



1. Caloi'ico communicato , dum gazL Volumen ideni manet: quod igUur peadet a 

 capacitate i'olumine conslante, 



2. Calorico communicato, dum gazi volumen contractione immiuuitur: quod igitur 

 pendet a capacitate pressione conslante, 



78. 



■ i ( «IK\ »Vi ) 



Inter utramque quantitalem rationem quamdam obtinere , iure suspicari licaitt 

 Omne dubium abstulit Laplacius. Ponamus rationem istam, in genere , = £, et 

 C, C capacitates pressionibus P , P' convenientes. 



Erit: C'= C^p^'-i. 



quam formulam Poissonio debemus (a). 



79. 



Fingamus definitum qnoddam aeris volumen, vase contentum , tuecbanica conden- 

 sari pressione. Quovis igitur momento infinite parvo, capacitas minuitur, caloricuta 

 liberatur, quod, si vas calori impermeabile esset, coacervaretur. Quodammodo huic 

 conditioni acceditur compressionis celeritate , quo fit, ut caloricum, antequam dis- 

 pergatur , in infimis stratibus condensetur. 



80. 



Si ponamus : t = temperies primitiva''ga2i, 

 d = densitas illius primitiva. 



t' •:=. temperies post condensatlonem v. expansionem, 

 d' = densitas post condensatlonem y, expansionem» 



{a) Pouillet /, /, p. Sgg^ 



