,8 G, C. B. S U R I N G A R 



Antrqnam vcro de hoc argnmento, quod a doclrinae suLlilitalc rcir.otüni 

 rl ;:b ing'nü mei mediocritatc haud alicnum vidrbatur, diccndi iniliiim faci- 

 arn, A'^os , Auditores Honoralisj'imi ! cnixe rogalos volo, ut mc illa indul- 

 gcnlia ei; buinanilate, qua solclis et nunc cofpistis, audiatis atquc auda-e 

 pcrgalis. 



. Trahit sua- qncmque voliipfas, Panci tarnen snnt, qiii Natnrac conteai- 

 plalione non dclcclcntur. Naiura enim indaganda et perscrutanda quid dil- 

 cins cogitari potcst, quid utilius, praeslantius , aut magniliccntius I Non so- 

 Itim, dum in pulchris atque jucundis Natnrae rebus cojitemplandis vcrsamur, 

 summa scnsuum nostroruni voluptate aflficimur , verum simul etiam animi 

 mentisque ocuüs Naturam lustramus, ejusdem penetralia pervestigamus et 

 Nnmen summum divinamque vim, qua omnia creata sunt, servantur atque 

 rrgimtur, intueraur ac veneramur. Practerea Naturae hoc regnum latissime 

 patct et nulla illius pars est , ne vel minima quidcm , si quid parvum in Na- 

 tura diccre liceat, quae animadversione et subtilissima indagatione indigna 

 sit. Omnia et singula, quae continet, sive oculis , sive auribus, sive sen- 

 sibus aliis blandiantur , ubertate sua et pulchritudine, mira simplicitate et 

 variftale, magna simul diversitate atque similitudine eminent. » Natura nul- 

 )) la est (ut dicit Cicero), quae non habcat in suo genere res complures dis- 

 » similcs inter se, quae tamen consimili laude dignentur. Nam et auribus 

 )) multa percipimus, quae etsi nos vocibus delectant, tamen ita sunt varia 

 )) saepe , ut id, quod proximum audias, jucundissimum esse videatur: et 

 » oculis colliguntur paene innumerabiles voluptates, quae^nos ita capiunt, ut 

 V unum scnsum dissimili genere delectent, et reliquos sensus voluptates oble- 

 » ctent dispares, ut sit difficile Judicium excellentis maxime suavitatis," 



Keque tarnen in Naturae contemplatione voluptatis tantum , verum etiarn 

 principem cognitionis fontcm agnoscere oportet. Quemadmodum aliis disci- 

 plinis et artibus, sie Medicinae quoque contemplatio isla originem dedit, 

 eamque postea perfecit et auxit. Quid enim scientia Medicorum est aliud , 

 quam hominis sani et aegrotantis docfrina, quae ab ipsius hominis studio, 

 quo nulluni cogitari polest aut praeslantius aut homine dignius, originem 

 suara repetit et praecipuos , quos fecit, progressus? 



Ut autem Naturae humanae, quae princeps totius Medicinae est funda- 



mea~ 



