94 



C. 13. SüRINGAR ORATIO; 



ecregie commoda mea cnrasti, Teque daccrn , suasorem atque amicum 

 praestitisti, quo, post Deum, neminem habeo neque cogitare possura ma- 

 jorem. Quare pro paterno Tuo amore, pro überall educationc, prolinsti- 

 tutione Tua f grcgia et pro reliquis beneficiis , quae in me contulisti atque 

 conferre pergis, gratias Tibi ago , quas habeo, maximas, et modestia , di- 

 ligentia , doctrinae amore atque virtutis studio Tibi probare conabor , mihi 

 non frustra hoc esse concessum , ut in vitam Tuam , tanquam in specu- 

 lum , intueri potuerim. Te interim et matrem meam carissimam diutissime 

 servet Deus Optimus Maximus, in liberorum Tuorum, qui Lcidae et alibi 

 Tibisupersunt, sahitem, atque gravissimi rauneris, quod sustines, decus et 

 ornamentum ! 



Vos quod attinet, Athenaei hujus alumni, juvencs generosi atque lectis- 

 simi! me accipialis veHm laboris socium et commilitonem , amicum vcstruni 

 - atque studiorum ducem , paulo diutius tanlum Arte medica delectatum , ne- 

 que propterea aelatis ratione et disccndi cupidine Vobis dissimüem. Equi- 

 dem Vobis omncm meam operam et amicitiam oircro. Faxit Deus, quem 

 supplcx vcneror, ut studia nostra, quorum aeqiiali ardore tenemur, Medi- 

 cinae, lllustri knie Alhenaeo, Civitati Amstelodamensi , carissiinac Patriae 

 tt universae humanilati utilissima sint et vere salutaria! 



D I X I. 



