GERARDI SANDIFORT 



MiNis Benevolcntiae atque tntelae, sacra orationc, pic comraendassent. 



Nec frusti\i omnipotentis auxilium implorarunt j a primis ini- 

 tiis in Iiunc usque diem providcntia D. O. M. erga hoc sapientiac sacra- 

 rium maxime fuit manifesta. 



Sive cnim ad ipsius originem animum attcndamus; sive modum , quo 

 piimis illis temporibus conditum atquc ordinatum est, consideremus ; sive 

 ea, quae duobus primis seculis tam prospcra, quam adversa ei cvenerunt," 

 recordemur; aut ca , quac nostra aetate vidimus, in mentem revocemus ; lur 

 bentes fatcbimur omnipotentis providcntiam , in condenda, conscrvan-; 

 da et amplificanda hac nostra Academia luculcntissimc paterc. 



• Si igitur nobis patiiae sakis curae cordique est , hiccc dies nobis carissi- 

 mus cssc dcbet , a quo nostra libertas , nec non scientiarum ainiumque cul-; 

 tura in ipsa hac nostra patria firmioribus fundamentis superstructac atque 

 constabilitae sunt. 



Ne quis itaque miretur, majorcs nostros, avitae yirtutis aemulos, ejusque 

 praemii heredes , solemnem himc diera quotannis non tantum celebrasse i 

 sed et quovis dimidio seculo magis solemnitcr D. O. M. benevolentiam testa- 

 tos fuisse, atquc pro pcrpctua hujus Academiae salutc, summa cum reli- 

 gione, siucera vota nuncupasse. 



• Si priscis temporibus ejusmodi sancta recordatio majoribus fuerit sacra, 

 quid inprimis nos decet, qui nostra actatc, inio paucos antc annos, tot tan- 

 taque cxpcrti sumus, ut narrantibus vix fidem haljitura posteritas videatar, 

 «.un vix nostris auribus et oculis fidem habeamus ipsi. 



Annalcs nimirum Academicos pervolventi ante omnia manifestum est, 

 nullo tcmporc , quamvis pcriculosissimo , interitui tam pi'oximam fuisse 

 nostram Acadcmiam , quam paucis abhinc practcrlapsis annis ; eandem vero 

 non tantum instaiu^ataiu , sed et prae rcliquis amplilicatam conspicientes , 

 summo gaudio laetamur. 



• Quamvis toto animo pcrsuasum Iiabeam, nihil esse magis neccssariura 

 atquc decorum, quam hunc cclcbrarc diem, tamcn nihil magis a longo jaui 

 tempore anunum meum opprcssit , quam cc^itatio in me hanc provmciani 

 possc conferri; imo ab ipso illo die, quo Augustissimus Rex ad me mimus. 

 Academiae magistratum gerendi detolit , magis et magis huic oncri nie csse 

 imparem pcrscntire potui. 



