O R A T I O. 1« 



Quaenam eheu viximus tempora ! — quoties nobis videbatur patria , ct 

 cum iiatriaAcademianostra penitasinteriis5e,et tamen, praeter oranem spem 

 humanam, humanarum rerutn moderator probavit, a se, et a se ono 

 unicum auxilium esse petendum, seque sui popnU non oblivisci. 



Desumtum ex florente Academiae statu aLigurium ineunte seculo , quod 

 nunc vivimus, tertio, minus felix fuit. — Qaamquam primis quidem secuU 

 l hujus annis omnia laetissimam oilerebant faciem, antiquissimamque fa- 

 mam , per totum Hteratum orbem tuebatur virorum eruditione prae omni- 

 bus excellentium cohorsj et discentium, ex variis terrae regionibus affluen- 

 tium, numerus facillime probabat, in hac amplissima bonarum artium se- 

 de juvenilia ingeni^ ad veram accuratae consummataeque doctrinae laudeiii 

 duci, neque hic fumum pro fulgore vendi. 



Fehcia illa tempora non fuerunt constantia ; turbis , discordiis civilibus 

 quassata nostrl patria intus ; bello apud exteros nato, et ad nos translato, 

 tieri nequivit, quin pallas leidensis male afficeretm', et nec docentibus 

 nec discentibus ea concederetur tranquillitas , qua onuiis Musarum cultor 

 adeo indiget. 



Sed velo tristem illam scenam obducamus: si enim acerbissimi tempo- 

 ris memoria esset revocanda , diem, vocem, latera me defectura esse ar^ 

 bitrer. 



Dolemus saepius fuisse turbatam Academiam ; immimitatibus," aliis- 

 que privilegiis , quae ex sapientissimis majorum institutis ad ejus cele- 

 britatem non parum contulerant, orbatam ; imo aliquando loco suo et ho- 

 nore destitutos Viros Clarissimos , quorum in literis famam nulla dele- 

 bit dies (d). 



Calamitosis hisce diebus terminus imponi videbatur, quum tandem, quas- , 

 sc^tA ab omni parte patria, exhausto et bello et turbis civilibus aerario pu- . 

 bHco, devicto populo rbx dabatur, et quidem peregrinus. 



Hip enim, quamvis ex alia natione natus, mores Batavos tamen magni 

 fadens., et invito fratre indolem Batavam, alens , quaecunque novis suis 

 ciyibus cara erant, sibi curae cordique habpre videbatui' ; neque dubi- 



tan- 



(A) Conf. *. G. tK iT,»TK«, Njrutio de rebus Academiae Lugdi Bal, Seculo XVIII prosperiii et 

 advcrsis, Lugd. Bat. l8o3. pag. 33- 



B 3 



