T r r o R A T 1 a aff 



An unquam ex omnibus totius terrarum orbis regionibus tantus fuisset con- 

 cursus eorum , qui verae sapientiae fundamenta ab hac almS matre petere cu- 

 perent ^ quantum omni tempore adfuisse , scriptum nobis annales reliquerunt ? 



An unquam aliunde advenae hujus Palladis discipuli , in suam quique pa- 

 triara reversi , quam hic collegerant , ibi sapientiam propagassent , suosque ipsi 

 discipulos omni scientiarum genere imbuissent , adeo ut non amplius iis neces- 

 fee esset , hunc in finem aut nostram aut alias extcrnas Academias adire ? 



An unquam haec omnia huic Academiae contigissent , nisi a prima 

 fundatione in hunc usque diem maecesates omnem navassent operam,. 

 nt in hac Musarum sede docendi munus non committeretur nisi iis , sive indi- 

 genis sive exteiis , qui vera eruditione essent imbuti. 



Ut praecedentibus seculis hic floruerunt viri ,_ qui non tantum docendi mu^ 

 nere sibi immortale nomen pararent, sed divina quada-.n sapieutia praediti,. 

 omne genus doctrinarum luce nova collustrarent , sibiquc mouumenta peren- 

 nia conderent; sic etiam hoc seculo tertio floruerunt, et adhucdum florent ,, 

 qui non minori laude digni sint existimandi. 



Floruerunt proh dolor! doctores plures , quales vix singiili singulis nascim— 

 tur seculis. Ingens nimirum est numerus eorum, qui post longiorem bre- 

 Vioremve moram hac in Academia fato cesserunt. Utinam omnes senilem 

 attigissent aetatem! Sed major est numerus eorum, qui ante diem, imo io: 

 ipso aetatis flore , vitam cum morte commutarunt. 



Necesse non est ,. acerbum justumque , hunc tlolorem in memorianj- 

 Vestrum, A. A. H. H. , revocare. te waterus noster, primo hujus seculi 

 decimi noni anno ,. quae huc pertinent , omnia nobis in sermone Academico 

 harravit. Utinam ab eo tempore feHcior fuisset haec Academia! Sed praeter 

 eos, qui, provecta magis minusve senectute, es communi rerum fato e vita 

 discessermit ,. ex amplissimo nostro ordine coraplures dii-a morte erepti sunt,. 

 qui suos habuerunt praecones.. 



• Quid dicam? Gogor eheu! tristissiumm hoc munus ulterius persequi, et 

 vulnus huic ab-nae matri, post alias acerbissimas clades, nuper iuflictum, 

 "et vix aut ne vix quidcm sanatum , vel hoc ipso tam laeto die denuo aperire. 



Ereptus enim, ereptus nobis est, qui, si quid valuissent amicorura, 

 consanguineorum , eruditorum , omnium bonorum civium vota , per seriem 

 annorura in ullimam senectutem vixisset ; ereptus est , inquam , Academiae , 



avul- 



