C A R M E N. 



Et jani festivo cantu hoc laqueare sonabat. 



Tangebantque bonum vota sine arte Deunr. 

 Arrecto heic vultu stabat manibusque supinis 



Dousa, iterans tacitis publica verba labri*. 

 Et sibi clam rigido lacrymam detersit ab ore, 



Permoto mira pectore laetitia. 

 Heic, oculis augusta et majestate verendus 



Ille, modo afflictae fii'ma columna rei, 

 Qui sua, quum rabidae peterent pacemve ciburave, 



Obtulerat siccis membra voranda gulis. 

 Heic alii heroes. Illic pia turba virorum^ 



Quos vellet cives Ubera Roma suos. 

 Gaudia si ad superas surgant mortalia sedes , 



Quae de sincero pectore rivus agitj 

 Jucundo aligerae vultu risere choreae^ 



Astraque coelestes personuere modL 

 Parva fuit, si rem repetas ab origine prima; 



Spes tamen in parva non mediocris eraU 

 yidisti tenuem in montis radice scatebram , 



Ut serpit tacito per loca sola pede; 

 Mox autera occultis vires capit incrementis, 



Flumine perque m'bes volvitur et populos ? 

 Sic patrum sibi sufficiens, atque indolis altae 



Conscia mens coeptis omnia laeta tulit , 

 Hinc fore , qui peterent integra e fronde coronas; 



Qua nunquam liumanum splenduit ante caput. 

 Evenere. Novos habuit Medicina triumphos. 



Vim minui doluit Mors truculenta suam. 



Bar- 



