I* PETRIABRAHAMIJELTES 



CAPUT PRIMUM. 



DE DEFINITIONE LUXATIONIS OSSIS HUSIERI. 



o. 



'mnis, quae a ratione suscipitur de aliqud re , institutio debet a defiiiitione proficisci, 

 rrionente Cicerone (i). Sic autem agentes , qiu de aliquft re cogitant, priinam lineam 

 ducunt , qui benecognitd, linearum ab ei deductarum totus compkxus facilius et me- 

 liiis compreliendi potest. 



Sequamur itaque Ciceronem talia monentem , et a definitione quoque nostrum aggredia- 

 mur opiis. 



Luxationem vario modo varii definiverunt Auctores (2). Gaubiana vero definitio sa- 

 tis valere vidctur, ut illam , aliis sepositis , accipiamus dicentem (3): „ luxatio dici- 

 „ tur cum ossa , qud iiuer se commissa suni , dc sede sud naturali decedunt." 



Cuicunque autem ossi sua est sedes et ncxus; huic est nexus mobilis , illi immobilis; 

 inajor autem vel minor mobilitas ab articulationis specie praecipue pendet, nara no» 

 bis, vulgo acceptam articulationum divisionem (4) accipientibus, facile patet, quantutn 

 inter Diarthrosin et Amphiarthrosin sit discrimen, quanta sit difterentia inter Enarthro- 

 sin, Arthrodiam et Ginglymum, quoad articulationis moJum, illiusque mobilitatis gra- 

 duni (5). Jam vero ossis humeri articulatio cum scapuia fit per arthrodiam i. e. ca- 

 vum ossis excipientis laeve, superfiqiarium.est, caput ossis excepti non magnum sed rotun- 

 dulum , cervici humeri insidens , (6) ita ut inde quidem humeri motus fiat liberior, sed 

 etiam illius luxatio frequentior ( 7 ). 



In- 



( I ) De offic. lib. I. c. 2. in fine. 



(2) Geniculi soliitio cicra substnntiae dissoknionem. Lianaeus. — Dimotio ossis ex ardculo suo 

 pcrfecta. Vogelins. — Os ex snd sedi; in juncturis dimotum. Cullenus. — Luxationein sive dislo- 

 cationem aliquam contigisse dicitur, quotiescunque os aliquod sede sui sive jnncturd naturan sic 

 motum fuit , nt ejusdem functio sive nsus impeditus reperiatur. Ileisterus. — Dislocation, deboe- 

 tenient , deplacemenc des os de l'cndroic , oil ils sont articul(Ss. de Villars. — Conf. Aitl^en , Syst. 

 Elem. of tlie thcory and praccice of Surgery. Edinb. 1779. 8vo. ec Hencken, Abhandl. von 

 Beiiibiuch. urd Verrenk. p. 129 — 132. Berl. 1759. 8vo. 



( 3 ) Inst. Pathcl. §. 626. Lugd. Bat. 1781. 8vo. 



(4) Eduard. Saudifort. Descript. oss. hom. p. 8 seq. L. B. 1780, 4to. 



( 5 ) S. F. Sommering. de corp. hnm. fabrici t. i. p. 48. Vicq. d'Azyr. Traitd d'Anat. et de 

 Phys. t. I. voce Anat. p. 60 seq. Paris 1786. Xav. Bichat. Anat. General. t. 3. p. 49 — 65. 



( 6 ) Sandifort , 1. c. 



( 7 ) Richerand Nosogr. et Therap. Chirurg. t. 2. p. 299. Paris 1821. 8vo. — A. Cooper. .\b- 

 handl. iib. Luxat. luid Frakt. p. 23. aus. dem En^l. Weimar 1823. 8vo. 



