RESPONSIO AD QUAESTIONEM MEDICAM. 13 



Intelligimus autera per lusationem ossis humeri eam capilis humeri decessiouem a a- 

 vitate scapulae, quS e sede naturali remotura os difficulter potest peragere motus , quos 

 antea, capite humeri nondum suos praetergresso limites , facilius perficere solebat. Va- 

 riae sunt hujus luxationis distinctiones (8), quoad gradum scil. complicationem , tempus i 

 tnodum, quo obtinet, et causam; quae singula breviter §phis sequentibus memorari me- 

 rentur. 



S. I. Luxatio perfecta et imperfecta. 



'E^dpSpijfiix quasi dcarticulatio est articuli de sede sua in locum alienum decessio , qud 

 motus pervertitur ( 9 > In hac luxatione ossa prorsus a se dimota sunt , ita ut cavitas 

 gknoidea, antea partem capitis ossis humeri recipiens, nihil de eo retinuerit. 



Uixpiipllpiif/,ci subluxatio levior hujus vitii gradus est , cum os pro parte modo , nec 

 plane extra crepidinem sui acetabuli elapsum est (10), sed capilis ossis humerl, axi a 

 centro cavitatis glenoideae parum remoto , margini sinus articularis recipiendum caput in- 

 cumbit; utraque facilius in articulatione ossis huraeri locura habet luxatio ., quod certe 

 non mirandum est, si partiimi £tnicturam , nexum, et liberrimura motum considere- 

 mus C"). Hanc distinctionem jam notavit Hippocrates ( 12) » aliasque mittimus , quae 

 paruin a memoratis differre videntur, et ab aliis Auctoribus memorantur (13). 



S. 2. Luxatio simplex et complicata, 



. Simplex dicitur luxatio ( 14), si sola ossium conjunctio vitiosa est, nec alia mala accc- 

 dunt. Haec ergo solam requirit ossis luxati repositionem, qui facta , omnia silent symp. 

 jomata, morbi causd sublat3. Omnes vero Auctores nou conveniunt de notione vocis 

 complicatae (15); quidquid sit , per illam intelligimus eam luxationem, quae non solum 

 ponitossium decessionem a sede sui naturali, sed etiam solutionem continui, quA sae, 

 pius malo alia mduitur facies (16). 



(8; K. Sprengel, Handb. d. Path. t. i. §. (J48 — 554. Leipz. 1795, 8vo. 

 ( 9 ) Gaub. 1. c. §. 227. 

 ( 10 ) 1. c. 



CiO Boyer. Traitd des raalad. Chir. t. 4. chap, 8. p, 174. Paris 1814. K. Caspari Anat.-Chi- 

 rurg. Darstell. d. Verrenlc p, 85. Leipz. 1821. 8vo. 



( 12 ) De articul. p. 98. edit. Foes. 



(13) Callisen Syst. der Neuern Wundarzn. t. 2. p. 504.3. d. Lat. von K. Gio. Kiihn. Kopenhag. 

 1788. 8vo. Gaub, 1, c. Arneraan Syst. d, Chirurg. t. 2, p, 656. Goct, 1801. 8vo. 



( 14) Benj. Bell, a Syst. of Surgery t. 7. chap. 40, Sect. i. p. 70. Edinb. 1801. 8vq. 



(15) Idem 1. c, 



(16) Caspari, 1. c. p. 26. Bernstein, iib. Verrenk. und Beinbr, p.44. Jena und Leipz. 1804. 8vo. 



B3 



