■ RESPONSIO AD QUAESTIONEM MEDICAM. 17 



rninorls ( S!) fit, humero a corpore remoto (4); tunc enira axis qssis humeri imagina- 

 rius non amplius superiora respicit humeri propugiiacula , sed magis iuferlora versus ad 

 imbecilliorem locura vertitur, ubi caput ossis humeri faciliorem exiium sibiparat, om- 

 ni fere vi in hunc locum urgente ( 5 ). 



Praeterea ad hanc luxationem producendam non parum conferre videtur m. pectoralis 

 majoris , dorsalis , aliorumque actlo , quorum contractione facilius via ad exitura pandi- 

 tur (6), osse humeri mediam horum musculorum vis directionem , ad axillam tenden- 

 tera, secuto. Multae autem possunt existere causae, quae capiti luxato versus inferiora 

 alium situm praebent , v. g. actio muscularis, lapsus iteratus cet; qua ratione primaria 

 luxatio in secundariam mutatur C 7 ) , quod bene animadvertat Chirurgus , cum in cura- 

 tione permagni sit momenti (8). 



Syraptomata, dicit Caspari (9), quae in Inxatione reprehenduntur, sunt vel in ipsd 

 «rticulatione ,- vel in humero luxato , vel denique in consensu partium, ab utriusque partis 

 laesae aegritudme repetendo. 



• "Videamus itaque, hanc triplicem symptomatum (lo) distinctionem secuti: 

 ■ 1.^ de symptomatibus in ipsa articulatione reperiundis. 



„ In superiori humeri parte locus cavus apparet " scribit Hippocrates (11), sub acro« 

 mio ossis humeri capite delapso, necesse est, quod globositas,, quam caput ossis hu- 

 meri constituebat , etiam pereat, et acroraion magis promineat (^x^"); planities sinus 

 glenoidei cum humero satis noiabilem constituit angulura , et forma globosa, quam an- 

 tea habebat summus bumerus , nunc abiit in asperam lineam (13). Si m. del- 



toi« 



<3) Sprengers , Handb. d. Pathol. ti I. §. 666. 



(4) Amb. Bertrandi, Lehre v. tl. Knochenkrankh. §. ai8. p. 193. Dresd. iind Leipz. 1792, 

 8vo. J. L. Petit, traitd des malad. des os t. i, p. 163. Paris 1758. 8vo, S. Cooper, 1. c. p. 121. 



(5) Du Verney , Traitd des Mal. des os. t. 2. p. 138. Paris 1751. 8vo. IJic auctor assentitur 

 Hippocrati , quod luxatio ad inferiora soliim locum habere possit. Simplicem etiam primitivam 

 luxationem assumit Sprengelius , I. c. §. 666. 



(6) Richerand, I. c. p. 201. ubi etiam animadvertit Auctor luxationem etiam aceidere posse 

 per vim summo humero illatam , quod casu, a se ipso observato, probat. 



. (7 ) Boyer, U c. p. 179. 



(3) Galen. in Hipp. de art. cl. 7. p. 252. dicit: „ oportebit excidendi finem principium esse 

 revertendi, atque inde rursus ad excidendi principium procedere." 



(9) 1. c. p. 88. 



(10) Notanda videntur, quae scripsit Howship, Prakt. Beobacht. cet. p. 436. nimirum in athle- 

 ticis corporibus nullum symptoma praeter humeri motus abolitionem adesse. 



C 11) I. c. p. 787. (12) Heister. 1. c. p. 270. 



C 13) Boyer, I. c. p. 187. 



C 



