f "» 



RESPONSIO AD QUAESTIONEM MEDICAM. iV 



positionera animadvertamus ; propugnacula tamen non tam finiia sunt, ut omnino liurae- 

 rQm ab hac luxatione , sicut acromion ab el ad superiora , defendere possenr ( 26 ). 



Praeterea vis, quae capitis ossis humeri per viam memoratam exitum tentat, facilius 

 perit, quam in primi luxationis specie , nam in hac luxatione musculi ad utrumque 

 ossis humeri latus dispositi, non aequabiliter agunt, itaut, si forsan m. pectoralis ma- 

 jor ad hanc luxationem efficiendam conferret, dorsalis major illius actioni se opponeret 

 antagonisticum , illiusque tentamen inane redderet (27). 



Attamen , si vis allata humeri ad hanc luxationem aptissimae positioni ( 28 ) superve- 

 niat, eam primariam ( -9 ) o"" posse credimus, nec opus esse, ut hujus luxationis 

 principium sit ab axilld ( 30 ). 



Necesse ergo est , Ut haec luxatio oriri posset , cubitum a corpore recedere , ele- 

 vari, et simul ad tergum retrahi, ita ut pressio, quae raodo fiebat ad partem in- 

 feriorem membranae capsularis , nunc sit ad partem internam C31); cui humeri positioni 

 si accedat aliqua injuria externa , C32) exitus capiti humeri propulso conceditur, quo, 

 si relaxati sunt musculi abductores, non parum humeri adductores conferre videntur (33). 



Saepius autem hanc lu,\ationem secundarie (34) fieri labenter concedimus, quum ac- 

 tio muscularis saepe cum aliis causis, ut supra diximus, secundariam luxationeni produ- 

 cat -et valdopere situm capitis, deorsum prolapsi, variare valeat (35). 



Symptomata, quae in hac specie observantur, sunt sequentia: 



i) De symptomatibus in ipsa articulatione. 



'Omnia ea , quae sub titulo primo luxationis versus inferiora recensita sunt, huc etiam re 

 feruntur, nullum enim a speciei luxationis difFerentia potest, quoad ipsam articulationem , 

 oriri symptomatum discrimen. In singuli luxationis perfectae specie suam cavitatem relin. 

 quit caput luxatum, atque igitur eadem debent adesse symptomata, nisi velis formam pro» 

 cessus coracodei prominentis hac in luxatione parum mutari , et rotundiorem , minus aspe- 

 ram fieri, ei adstante capite ossis humeri luxati, quod etiam verum est de acromio, 

 si luxatio sit sub spina scapulae. 



(26) Journ, de med. t. 93. p. 295. C27) Desault. 1. c. n. 22. p. 348. 



C28) Caspari I. c. p, iil. 



C 29 ) S. Cooper, an epit. cet. p. 124 seq. Richerand. 1. c. p. 2I2. 



(30) Talem primariam luxationem fieri posse negavi: du Verney Traitd des inalid. des malacl. 

 des os. t, 2. p. 133. S. Pallas Prakt. Ankit. die Knochenkr, z. heilen. §. I40. p. 140, Berl. 1770. 



( 31 ) Caspari 1. c. 



C32) C. Bell. Syst. d. operat. Chir. t. 2. p. 203. n. 3. Berlin. 1815. 8vo. 



(33) Bottcher. 1. c. §. 143. p. 138. (34) Boyer. I. c. p. 1S4. 



C35 ) Journ. de med. t. 93. obs. 3. p. 268. obs. 5. p. 271. — Bernstein 1. c. p. 132. Boyer. 

 1. c. p. i8p. 



Ca 



