52 PETRIABRAHAMIJELTES 



tensio; ciibitiis eodeni momento , qiio chiriirgi manus parum attollitur, retroduci debet, 

 quibus observatis saepius felicem secutum fuisse eventura notat Kirkland (108). 



§. 10. Ravaton (1770). Pietsch (1774). Hagen (1772). 

 Biomfield (1773). 



Instrumentum, quod proponit Ravaton^ lignura est sex pedes longum, quatuor pollicej 

 et dimidiura latum , atque quindecim lineas crassum ( 1C9 ). In hujus ligni parte inferiori 

 trochlea adest , quae cura alterd superius siti\ extensionem efiicit. Pars superior est semi- 

 circularis , cujuscornua, si distantiam spectes , laiitudinem ligni superant (iio), co- 

 riaceo integumento bene obtecta , ne partes vicinas laedant. Pertinent praeterea ad hunc 

 apparaium lorum (iii), quod luxatum hiimerum subiens chirurgi collum adit, ut fa- 

 cile fierct ccaptatto , et annuUis (112), cum loro (113), quod cum altera trochleil 

 jungitur. Aegroti humi jacentis humerus imponitur huic ligno, extremum semicircii- 

 lare axillam subit, extensio simul cum contra-extensione fit, et chirurgus coaptationem 

 curat ( 114 ). 



Muximam difficultatem ad reponendum humerum luxatum sitam esse in scapulae mobili. 

 tate, hunierl extensionem sequentis , credit Pietsch (115). Necesse igitur est, ait auc« 

 tor, ut vetrahatur, quantum fieri potest, et figatur scapula, nec minus necessarium est, 

 ut impediatur nocivus ligamentorum effectus , quibus musculus pectoralis et dorsalis eom- 

 pressi facile infra cavitatem articularera luxatum caput retinere possent. Ut haec eviten. 

 tur, sequentera docet Pietsch methodum: afSgitur sedili , cui insideat aeger, trochlea, 

 et quidem in eo latere, quod luxationi respondet, per annulum trochleac lorum transji- 

 citur cet. — irantile rite plicatum subit axillam , unus minister mantile , alter luxatum hu- 

 meruiTi prehendit ; illis autem extensionem facientibus , chirurgus , exteriori brachii la- 

 teri adstans , leves humeri superioris partis concitat motus, et ubi animadvertit ad mar» 

 ginem cavitatis scapulae accedere caput luxatum , brachium reclinat , simulque huraerum 

 levi quodam concussu attollit. 



Si vero non succedat haec operatio , supra condylos ossis humeri ligameiitum imponi- 

 tur, in regione m. bicipitis, introrsum lorum a duobus viris extenditur, duobus alii& 

 niantilis ope contra - extensionem curantibus, et si nondum facilis obtineat repositio scapu- 

 lac angulum inferiorem exteriora versus urgendum esse, monet Pietsch ( \\6 y 



Ubi 

 ( loS ) 1. c. p. 63. ( 109 ) Ravaton prjtiq. modem. de la Chir. t. 4. p. 153. Paris 1770. 8vo. 



( i!o) 1. c. tab. 21, fig. 2 et 6. ( iii ) 1. c. fig. 6. D. 



( 112 ) !. c. fis. 6. B. (113) I. c. fi-. 6. A. 



(114) !. c. conf. Bernstein. 1. c. p. 156. ec iiagen ( qiii memoratam machinam perfecit, sicut 

 infia videbimus ) Wahrnelim. p. 161. Mitan. I772. 



(115) Lettre k Mons. Roiix coiitenan: nne nouvelle miithoJe de reJuire la !uxa:, du bras 

 t. 37. p. 167. ( 116) 1. c, p. 171 



