RESPONSIO AD QUAESTIONEM MEDICAM. 53 



Ubi luxatio anteriora versus obtinet, aegrura in plano quodam collocat auctor, et, si 

 quid excipias, eandem instituit enclieiresin. In tali enim casu, quando fit maximus exten» 

 sionis gradus, angulum scapulae anteriorem retinendum curat chirurgus, et, capite lu- 

 xato ad cavitatem suam pulso, eodem momento brachium ad corpus reducit (117). Pa- 

 rum haec methodus ab ill^ , quam proposuit Dupouy, difFert ( 118 }. 



Reductor Cl'9)> cujus auctor est Hagen sic se habet (lao): locutus de aptiori liga- 

 niento et directione humeri, quam a Ravaton commendantur, etiam emendasse instrumen- 

 tum perhibet , quod jam , extensione factS, non sinit funem niachinae tractoriae recurrere. 

 Sequentes quoque inveniuntur in ejus instrnmento emendationes : in suo, quod me« 

 moratHagen, instrumento, cornua sunt mobilia, ita ut cuicunque corpori aptari pos- 

 sint ; Ravaton maximam infert axillae pressionem , ipse vero pectori , et praecipue sca- 

 pulae (121). 



NuIIum instrumentorum apparatum laudibus extollit BromfieJd, sed inprimis per enchet- 

 reses brachium luxatum reponere tentat. ExpositS repositionis methodo, quam chirurgi 

 proponere solent , mantilis ope (122), alteram memorar auctor (123) efficaciorem me- 

 thodum , cujus eventus minus fallit, per cylindrum scilicet (124), qui in medio est 

 crassior, ut ab axilld aegri recipiatur, et cujus extrema ad aptam altitudinem firmiter a 

 ^uobus ministris tenentur. Ijam vero huc redit tota operatio: extenditur prudenter ma- 

 nuum ope brachium, nec negligitur contra-extensio; eodem enim tempore, quo fit ex- 

 tensio, scapula etiam deorsum premitur, quibus rite observatis , chirurgus cubitum ver- 

 sus dextrum sinistrumve latus pro luxationis specie dirigit , illiusque cum humero articii- 

 lum aegri lateri apponit (125). Inprimis vero contra - extensionem curandam esse 

 monet Bromfield , nec sufficere , modo impediri , quo minus corpus vim illatam sequa- 

 tur (126), sed scapulam , deorsum premendo ita figendam esse , ut partes reponendae 

 satis a se invicem dlsteat ( 127 )► 



S> II. 



(117) 1. c. Ci>8) Ravaton Pratique ezu t. 4. p. i<?5. Paris 1775. 8vo. 



( np) J. Z. Platner's Einleit. in die Wuadarzneik. t. 2. §. 1220. not. 10. p. 912. Lips. 1786. 8vo. 



( 120) Thedens neue Bemerk. iind Erfahr. t. 2. c. 16. p, 133 seq. 



( 121) De instriimemo, quocum Hagen suum comparat, supra vibimus. 



(122) W. Bromfield observ, and Cases t. 1. c. 6. p. 272 seq. 



(»23) 1. c. p. 275. et Caspari Anat. Chir. darstell. cet. p. 102 seq. Bernstein 1. c. p. 145. 



(124 j Bottcher's Krankheit. cet. t. l, p. 147. (125} 1. c. p. 275. 



( ia6) 1. c. p. 279. ( 127 ) 1. c. p. 882. 



G3 



