I 



RESPONSIO AD QUAHSTIONEM MEDICAM. ■ 69 



cumbebat, articulari delapsum , et forsan musculorum actione, aliove impulsu exter- 

 no Ca) protrusum, magis minusve a puncto fixo discedi: caput ossis luxati, quod, si 

 propius suae cavitati adstet , levior motus requiritur ad reductionem. Tali in casu di- 

 cit Hippocrates , et post eum multi in arte medicS praeclari viri dixerunt , manus aJ 

 opus sufiicere, nec requiri, ut auxilium quaeratur in instrumentis. Antiquitus jam lu- 

 xationem reponendi methodos triplici divisione distinxerunt medici , memorantes de mo- 

 do palaestrico , metliodico et organico ( 3 ). Primaria autem antiquioruin mens fuisse 

 videtur, ut meclianice lusationem restituerent a loco aliejio luxatum caput in naturalem 

 repellendo. 



Inprimis enim instrumentum quoddam , vectis instar, in axillam alte iraroittendum esse 

 apud eos legimus, ita ut potius os luxatum ad sinum articularem cogisse, quam redu- 

 xisse, videantur veteres (4); non enira alius scalae, januae, ambis, aliorumque instru. 

 mentorum antiquiorum fuisse videtur agendi modus. Mox tamen liisce auxiliis , quibus 

 utebantur prisci in difficilioris repositionts casu addi videmus organa tractoria C 5 ) » 

 quae parvil brevique sunt structurS, et extendendi duntaxat facultatem habent, et sic in 

 usum venit reponendi modus, quem dixerunt organicum C^). 



Jam de glossocomiis mentio iit, quae originera et nomen Galeno debere videntur, 

 aliamque formam, nomine minus ipto (7) sibi servato, recentionbus Auctoribus (8). 

 Sic autem videmus extensionem vario modo observatam ad luxati humeri restitutionem , 

 sed praeterea simul quaeritur, an extensio per illorum instrumenta fuerit parata in con- 

 venienti directione? Id enim est, in quo res nititur ; nam nisi fuerit conveniens exten- 

 sio, nullus potuit melior esse usus organicae, quam palaestricae reponendi methodi , 

 quin imo debuit esse pejor, cura per illam major, quam per hanc methodiun potue- 



rit 



(2) J. Aitken Essays od several important siibiectsin Siirgeiy p. 57. Londou 1771. 8vo. 



(3) !• Juncker Conspect. Chir. t. 65. de luxat. in specie p. 493. Hal. 1721. Hic conve- 

 niunt quae dicit Wiseman chir. treatis, vol. 2. p. 243. Lond, 1734. the instruments for exten- 

 sion are threefold : first the chirurgeons hands cet. secondly — funes and hnbeuae cet. thirdly the- 

 re are organa and machinamenta. conf. Percivall Pott, Chir. Works, p. 636, Lond. 1775. 



C 4 ) Desault Oeuvr. chir. par Xav. Bicbat. I. Part. §. 7. p, 15S seq. Paris 1798. — • Caspari 

 Anat, Chir. Darstell. cet. p. 100. 

 Cs) Oribasius. c. 2. de organ. differ. 



(6) J. A, Cruce Chirurg. univers. p. 67, Venet. 159^. fol. 



( 7 ) Galenus dicit de glossocomii nomine : appellatur ab arcuK , in qu4 servare homines salen: 

 eas res, quas in pretio habeut. vid. Comm. de fract. p. ifco. 



(8) Quod attiuet ad iUorum auctorum iustrumentorum virtutem conf. Petit Malad. des Os. 

 Bell. a Syst. of Surg. voL. 6, p. 219 seq. De priori Auctore dici: Ravaton : ( Prariq. modeni. 

 de la chir. t. 4. p. 149) „ Petit a di: sur les methodes, dont on se servit anciennemeDt , tonc 

 ce qu'on pouvait dire de mieux iusqu'i son temps." 



1 3 



