ji CT:.AUDII HENRICI van HERWERDEN 



cerdotibus erant solvendae , praesulibus, jiidicibus , legatisque rcgiis obteraperarcnt , cete- 

 Toquin vero legibus suis uterentur ( I ). 



Quod terrestribus regibns et expugnatoribus accidit , ut quamcurique suae ditioni aJI- 

 dant regionem, eam eniohiracnto sibi lucroque habeant, etir.msi multo sanguine consti- 

 tevit, id de Nazarcno divino nostro quis tandem vere affirmet? Ejus quum sit coeleste na- 

 turi imperium , non numero cives , sed virtute aestimal. Quid itaque iitilitatis attulisse 

 sacrae ejus civitati Saxones putemus, agrestes indoctosque homines , armatd vi ad eum 

 colendum perductos-? quibus fons ritus sanctissimi videbatur libertatis sepulchrum (a), 

 qui aegerrime ferebant, majores, quos maxime venerabantur, a Christianis abhorreri, sibi- 

 que abhorrendos esse debere (S)? quibus ab incunabulis inde traditum virum decere, 

 ulcisci injuriam , heroibusque post fata suos reservatos esse campos elysios (4)? 

 Quod siigiiur de Caroli , ad rehgionem Christianam in Saxoni?. propagandim, meritis nihil 

 araphus esset cognituni , quam quod huc usque retulimus j non dubitarem , quin damnato- 

 riam de illo ferrem sententiam. Sed alia quoque instituit, jam exponenda ac dijudicanda, 



§.4. Dc episcopalibus acdibus, quas Garolus Magniis iii Saxonia 

 condidisse dicittir, 



Ac priraum quidem videamus, num vera sit Adami Bremensis narratio (5), Carolum 

 iii SaxoniA octo sedes condidisse episcopaks, Osnabrugensera , Paderbornensera , Mona- 

 steriensera, -Bremensem, Mindensem, Verdensem , Halberstadensera, Hildeshemensem. 

 Quodfactum ait, cum Witekindo baptizato, CaroUis Saxoniam in provinciam Franciaemu» 

 taret, episcopia autem Archiepiscopis Moguntiae atque Goioniae Agrippinae subjiceret. 

 Quod e tripode dictura ignorantiam scriptoris clarissime arguit. Etenim cura constat , 

 nonnulla tantum illorum episcopiorum esse condita, tum vero omni verosimilitudini re- 

 pugnare videtur , regem id temporis jam , quo Saxones niinime adhuc plaue domuerat, 

 terram eorum in dioecesium formam redacturum fuisse. Suspicatur Schmidius etiam , vir 

 chrissimus , episcopia, non nisi post annum DCCCIII, solenni pacis conventu habito, 

 constituta esse (6). Cui assentiri equidem nequeo. Non video enim quid Carolo impedi- 

 verit, quominus Saxones, qui r^ligionem Christi amplectebantur , in varias subinde curias 



qua- 



Ci ) Vid. Egiuhardi vita Car. M. 1. 1. Anti. ■poe:. Sax. I. V. vs, ps sqq. 

 C 2 ) M. J. Schmidc, Gesch. der Teutschen 1. 1. p. 22. 

 <3) Sehmidc 1. 1. p. .41, (4) Muser p. 195. 



.(5) In Lindenbrog. scripcc. septentr. ed. Fabr. hisc. eccl. 1. l. c. 19. Sic quoque von Bunan 

 I. i. p. 404, Koch , Tableau des revolucions ecc. T. I. p. 55. 

 (ISJ Haiidbuch der Chr. Kirch. Gesch. 1. 1. p. 92. 



