so CLAUDII HENRICI van HERWEP.DEN 



Hortatur eum , ut doccorcs creet, qui, cum purissimis moribus, tum scientia et eniditio. 

 ne, tum denique vera Cliristian4 caritaie emiueaut. Agrestcs enim animos comitate maxi- 

 me et benivolentiA allici et commoveri. Falli omnino, quibus severissime peccata eorum 

 reprehendenda. ec punienda videantur. Humanitatem semper et knitatera doctorum mo- 

 uira spirare debere. Ipsius Jesu exemplum lianc confirmare sententiam , quippe qui adul- 

 teram absolverit, Petroque, qui ipsum renueral, curam tradiderit liomiuum suo san- 

 guine redemtorum. 



De satione tandem , qud doctores illi Saxones erudieriut ad Cliristi praecepta ac doctri- 

 nam cognoscenda , directe quidem nihil commemorandum habeo. Sed hanc quoque ma'. 

 t-eriam illae Alcuini ad Carolum litterae tangtmt. Cujus itaque norma praescripta. breviter. 

 exponenda et dijudicanda e£t. 



Sapiendssime primum quidem contendit , Saxones non priiis esse baptizandos, quam- 

 ipsius religionis quamdara cognitionem perceperint. Niillam enim utilitatem in ritu san- 

 ctissimo positam esse, nisi ratione instructus animus antea veritatem doctrinae agnove- 

 Kit. Praeclare sane dictum, si modo ipsa doctrina a doctoribus accurate cognita et per- 

 specta sit. Etiara illil in re ad Jesu exemplum provocat , pjrimum docere., post bapti- 

 sare, jubentis. Quod praeceptum minime observatiun esse, docet epistola ejus ad 

 Arnonem Juvanensium episcopum (i> » Idcirco , " inquit, „misera Saxonum gens 

 toties baptismi perdidit sacramentum,. quia numquam fidei fundamentum in corde habuit. " 



In tradendd autem religionis doctrinil , Augustini normam Alcuinus putabat esse sequen» 

 dam. Primum igitur de animi immortalitate, tum dc viti futurd, de praemiis atque poe« 

 nis aeternis disserivolebat, inprimiavero inculcari hominibus, haec utraque remuneratio- 

 nes et retributiones esse , aut bonariun , aut malarum actionum, quas quisque in vivis 

 commiserit. Quibus expositis, denique ad doctrinam de Patre, Filio ac Spiritu Sancto 

 esse progrediendumi 



Efficacissima sane et saluberrima- haec docendi euangelii ratio esse videtur. Haud una 

 cum corpore perire animos , uti Germani, de quorum Wallialla nemo non audiit, sic 

 quoque Saxones credebant. Ab hac igitur veritate, in lucem clarissimam a Jesu posit9, 

 omnino erat ordiendura. Sic enira fiducia quaedara et benevoleniia novae doctrinae con» 

 cjliabatur. Placitum vero de viti futunl, justissimae remunerationis statu, procul dubio 

 quoscunque, sed praecipue agrestes homines, percellat, necesse est, eosque commoveat 

 m leges judicis siipremi observare conentur. Queai taraen- in finera , raulro magis labo- 

 randura est, ut accurattssimae illius summi judicis scienuae, omnia omnino hominum, et 

 facta, et cogitationes, complectentis , strenue coramoneantur, quam quidem ut poenae, 

 sontibus imminentes, coloribus vividis at.iue terribilibus depingantur. Illius metu per- 

 culsi, si audire euangelii praecepta incipiaiu, praemioruinque spe allecti, paullatira magis 



mao 



( J ) Opp. 1. 1. ep. 31. 



