RESPONSIO AD QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 25' 



peraverit, nescio. Qiiod si feeit, non omnino male de Avaronini cognitione reruin di- 

 vinarum .et moribiis cogitandum. Neque posthac rekpsi esse videnttir. Sex enim annis 

 post ad Carolum venit Theodoricus, princeps eorum , qui, quas sibi incolendas peteret 

 terras, ad evitandas Slavorum incursiones, nec non honores patrios, quibus Avarorura 

 principes ornari solerent, impetravisse propterea dicitur, quod esset Cliristianus ( i). 



S. 3. De iis, quae Carolus fecit ad religionem Christianam in Slavonid et 

 Frisid vel propagandam , vel stabiliendam. 



Eumdem Amonem illum Carolns post in partes Slavonim ire jussit, ad exquirendam 

 populi voluntatem , et doctrinam Christi praedicandam. Qui quum mandato regis obe- 

 diverat, sacerdotibus quoque constitutis , illi retulit, magni quid in ei regione effici posse, 

 Igitur Carolus sedis episcopalis ibi erigendae consiliura extemplo iniit, et archiepiscopo 

 praecepit, ut Theodoricum quemdam ad munus illud sustinendum ordinaret. Hunc ipse 

 in Slavoniam Arno duxit, principibusque gentis commendavit. Itaque Caroli decretum 

 confirmarunt , et Theodorico legLoneni ; Karinthiorum , qoaeque huic adjacet, usque ad 

 ripam Dravi fluminis , crediderunt , eo consilio , ut populum , cum potestate sacrarum re- 

 rum, regeret, acsecundum euangelii nbrmam Deo servire doceret (2). 



Christianismum , in Frisii jam a Bonifacio conditum , servare ac tueri Carolus studuit. 

 Hujus enim regionis doctorem et antistitem Liudgerum creavit, quem postea primum con- 

 stituil episcopum Monasteriensem. Ille igitur gentem doctrind illustrasse dicitur, fanis- 

 que destructis, conatus esse omnes erroris pristini sordes abluere. Hortante etiam im- 

 peratore ad insulam qnamdamFosetesland, aFosete,Deo suo sic dictam, appulit, Jesuque 

 doctrinam incolas docuit (3). Ea insula, quae fuerit, non comperii, neque conatuum 

 Liudgeri successus ad nostram pervenit memoriam. Post autem , Normannis Frisiae iit- 

 .tora infestantibns, minime iis destituit Carolus, missis vero copiis eos sustentavit (4 ). 

 Sic etiam opem tulit Christianis, Sarracenorum vexationibus, in Hispanid miserrime af- 

 flictis. Ingenti enim militum manu delecta , oppressores ad pacem orandam coegir. 

 .Deinde in patriam reversus , duces Aquitaniae urbibus praefecit, inque permultis Hispa- 

 niae locis praesidia munitissima collocavit ( 5 ). 



Melius profecto de ecclesia Christiand meruisset Carolus , si , ad ejus ditionis dilatandos 

 termmos, nihiUmplius fecerat, nisi ut remediis usus esset', plaeidissimae Christi doctrinae 

 congruis et convenientibus , arma vero soium eo adhibuisset consilio , ut hostium vim ab 



ip- 



C I ) Ann. Fr. Til. p. 24, ap, Bonq. ("q ) Vita Rudperti I. I. 



(3 ) Vid. Vita ejus 1. I. §. 19. ap. Bouq., p. 449. (4) ciiron. Muss. , p. 82. ap. Bouq. 



(5) Vid. vita S. Genalfi, c. 52. p. 469. ap. Bouq. 



w'* oa sunrisanni siv ^imivzmri iiazta v-- 



