RESPONSIO AD QUAESTIONEM THEOLOGICAM. ap 



ipsi legerent, ad institutionem siiam , et palam cum populo communicarent ( i ). Quo 

 quidem in^tituto Bedam sequutus est. Hic enim Affglo-Saxonicam Sacrae Scripturae in* 

 terpretationem curavit, in usum sacerdotum , qui Latinam Unguam non callerent C^). 



Neque Carolus clericis tantum librorum copiam' praebuit, quibus uterentur in Christia- 

 nae religionis doctrinS populo tradenda , sed fecit omnia quoque , ut eos adigeret ad illam 

 muneris partem strenue obeundam. Qiio tempore regnare coeperat, praedicatio, quae 

 dicitur, in ecclesia, fere tota in desuetudinem abierat. Cui vitio ut obviam iret, decre- 

 vit , opinor , quod a monacho San Gallensi traditum est , ut episcopi die quodam in ba- 

 . silicis suis aedibus populo verba facerent (3 ). Id temporis autem eo processerat sacer- 

 dotum , in eo officio praestando , negligentia , ut Alcuinus imperatorem moneret , episcopos 

 esse, qui presbyteris suis praedicare vetarent (4). Ex quorum numero istum suspicor 

 fuisse episcopum , qui cum nullam omnino umquam concionero liabuisset , divitiis autem 

 luxuriSque diffluens, neglexisset prorsus viriam animi exercitationem ,' ita ut iiaudqua- 

 quam idoneus esset, qui decretum regium, modo laudatum , exsequeretur , attamen huic 

 quodammodo satisfacere cnpiens, lusum ridiculum, sed irapium profanumque institueret, 

 cnm quodam ex infimis sacris ministris. Cui rex veniam dedit ob ingeniosam hominis 

 inventionem Cs)- 

 Variae autem exstant epistolae, adhortationes , decieta, leges, quae Caroli inde- 

 ■ fessam diligentiam comprobent, in acerrime vindicanda et recte dirigend4 praedicatio- 

 . ne. Epistoll quSdam imperii sui episcopis et sacerdotibus reljquis significat , se , etsi 

 de diligentia eorum ac pietate persuasum , tamen scire velle , qul ratione Latinum 

 symbolum interpretentur , quid sit credere in Deum, Patrem omnipotentem , et quae 

 sequuntur C^) ? Strenue quoque episcopis et presbyteris praecepit, ut fidem ca- 

 thoiicam populo praedicarent , orationem dominicam quoque et scirent ipsi, et populum 

 docerent intelligendam , eo consilio, ut quisque sciret quid a Deo rogaret(7). Fidei 

 symbolum et orationem dominicam qui ignoraret,. aut memoriter recitare non posset, eum 

 baptizari vetuit ( 8 ). Quo decreto accepto Garibadus , Leodiensium episcopus , clerum 

 suum confestim de officio admonuit (9). Neque tamen imperatoris mandatum per 

 orone imperium satis studiose observatum videtur. Hic enim postea notari jussit, qui- 

 cunque orationem dominicam etfidei symbolum memoria non tenerent, aut ediscere nol- 



lent. 



C I ) Vid. Schmidt , Gesch. Sei- Tcutsct. t. I. p. 57-. 



( 2 ) Vid. Usserias , de dogtnat. controv. [incer orthod. et pontif. d« scriptiiris et sacris vernacclis , 

 P- IC7, 358. (a) c. 20, p. 113. ap. Bouq. (4) ep. 124. p. 183. T. I. opp. 



(5) Mon. San Gall. , 1, 1. (6) Exemplar hujus epistolae exstat ap. Bouq. ep, 20, p.i53S. 



C 7) Capit. incerti anni ap. Bouq. p. 691. (8) Ep. 17. ap. Bouq, 



C9 ) In Act. conc. ed. Mansi t. XIII.- p. 1088. 



