RESPONSIO AD QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 35 



correxisse ( i ). Cujus explicationis auctores quoque similitudinem aliquam , quae ex illa 

 collatione Caroli orta sit , se comperiisse sibi videntur. Haec utraque vero explicatio 

 displicet. Recte enim animadvertit Schroclcius, non verosimile esse, aliquem ex eru- 

 ditis in Francid viris calluisse linguam Syriacam. Graecam ipse Carolus primis modo 

 labiis degustarat (2). Id tantum egisse videtur, ut versio Latina accuratius et correctius 

 describeretur. Ad quam rem efficiendam permagnum usum profecto Graeci ac Syri ei 

 praestare potuerunt , quos propter crebrum suum cum Oriente commercium , facile secum 

 habere potuit. 



Sacrae Scripturae explicandae Alcuinus ingentem operam adliibuit. Minus tamen no« 

 vas suas protulisse videtur sententias , quam quidem Patrum opiniones suft propri-A pri« 

 vique ratione exposuisse C 3 ). Sic quae de Cantico canticorimi exhibuit paullum a Be- 

 dae difFerunt ejus libri explicatione. In Pauli epistolis et ad Titum , et ad Philemonera 

 tradendis , Hieronynuim sequitur; in explicando Joannis euangelio Augustinum, Be- 

 dam , Gregorium Magnum , Ambrosium. Nouiina majorum Christi secundum sensum lit- 

 teralem, allegoricum atque moralem interpretatus est (4). Mitto alia quae ad hanc rem 

 ceterum fecerit. Hoc etiam observatam volo , in libds de imaginum cultu Carolum curas- 

 se, enixe commendari Sacrae Scripturae lectionem (5), nec non illam scriptionem pecu- 

 liarem inde accipere valorem, quod plurima loca Sacrae Scripturae ab adversariis falso 

 usurpata notentur atque refellantur. Singulari capite quoque Codicis Sacri dotes, pul« 

 chritudinem , venustatem , utilitatem e& ostendit ac demonstravit (6). 



Non multum profuisse videtur Christianae ecclesiae opera , quam Carolus collocavit 

 in corrigendum Latinum Sacrae Scripturae exemplum. Correctoria bibliae , quae dicuntur 

 inde ortum duxerunt. Ciijus critices generis specimina quaedam in bibliothecae Sorbon- 

 Bensis codicibus manu scriptis inveniuntur ( 7 ). Auctores eorum Graecam linguam pa- 

 tum , Hebraicam omnino non callebant. Sed Hieronymi aliorumque patrum latinorum aii- 

 xilio vulgatae versionis erroresdiscernebant; optimas lectiones in manu scriptis suis codici- 

 bus vetustioribus exquirebant; a quibusdam scribendi vitiis dehortabantur. Non omni uti- 

 litate destituta erat eorura diligentia. Eximios fructus tamen non facile ferre poterat ( 8 ). 



De melius instituenda Codicis Sacri explicatione atque interpretatione , Carolus nul- 

 llsm praescriptum directe dedit. Ad eam vel emendandam , vel ccrte majori caxd. elabo- 



ran- 



■ Cl } 'Vid. Michaelis, Einl. in die Gott. Schrifc. des N. B. t. I. p. 4»o. et ia curis in Vers. Syr. 

 Act. Aposc. p. 176. 



(a) T. XX. p. 198. Schmidiiim ille scquimr in Gesch. d. Tentsch. 1. 1. p. 429. 

 Cs) Schrockh , 1. 1. p. 217. ( 4) Schrockh, I. 1. p. 219. 



(5) In praef. p. 6. ed. Heiim. (6)1. II. c. 30. p. 2S2 sqq. 



(7) Vid. Slinon, 1. I. p, ui, 114, (8) Vid. Sehrockh , 1. 1. p- 198, 199. 



E a 



